علت بیماری ایسکمی روده چیست

علت بیماری ایسکمی روده چیست؟ :  دستگاه گوارش تشکیل شده از سیستم پیچیده‌ای است که یک لوله‌ی طویل را تشکیل می‌دهد. هر قسمتی از روده‌ وظایف متفاوتی دارد که مهمترین وظیفه روده این است که مواد مغذی جذب کند و مواد زائد بدن به شکل مدفوع خارج شود. این فعالیت‌ها نیاز به اکسیژن و دیگر مواد حیاتی دارند که توسط شبکه وسیعی از عروق خونی یعنی شریان‌ها و رگ‌ها منتقل می‌شود و بوسیله روده دریافت می‌گردند. وقتی که جریان خون روده کاهش ‌یابد، منابعی که برای نگهداری روده لازم هست از کارکرد طبیعی روده جلوگیری می کند.

علت بیماری ایسکمی روده

در زمانی که ایسکمی روده‌ای ایجاد می شود، جریان خون توسط شریان‌های اصلی که خون را به روده منتقل می‌کنند، متوقف می شود. این بیماری علایم بالقوه ای مانند انسداد در عروق به علت لخته شدن خون دارند که سبب محدود شدن شریان به دلیل تجمع کردن چربی و کلسترول می شود. انسداد رگ ها نیز یکی دیگر از مشکلات است که کمتر رایج است.

برخی علل دیگر برای ایسکمی و نارسایی خونی روده عبارت‌اند از:

  • فتق در صورتی ایجاد می شود که روده به سمت جای نامناسب و اشتباهی حرکت کند یا از هم باز شود، که سبب قطع شدن جریان خون می شود.
  • چسبندگی روده در بافت اسکار و یا محل قبلی جراحی اتفاق می افتد که در صورت عدم درمان جریان خون ناحیه از دست می رود.
  • آمبولی یا همان لخته شدن خون سبب می شود یکی از شریان‌های تأمین کننده روده مسدود گردد. افرادی که دچار حمله قلبی می شوند و آریتمی مثل فیبریلاسیون دهلیزی تجربه می کنند، در معرض خطر و مشکل قرار دارند.
  • افزایش کلسترول سبب می شود شریان‌هایی که خون را به روده منتقل می‌کنند به دلیل افزایش کلسترول تنگ شوند وقتی که این اتفاق در شریان‌های قلبی ایجاد می شود سبب حمله قلبی می‌شود و وقتی در شریان‌های روده اتفاق می‌افتد، سبب ایسکمی روده می‌شود.
  • در صورت خونریزی عروق دور از روده، عروق بوسیله لخته‌های خون مسدود می شوند که سبب توقف خون در روده می شود. این مشکلات در افرادی که مبتلا به بیماری هایی مانند بیماری کبدی، سرطان یا اختلالات انعقادی هستند بیشتر است.
  • فشار خون پایین در بیمارانی که دچار تنگی شرایین روده هستند سبب قطع جریان خون روده می شود. این مشکل اغلب در افرادی اتفاق می افتد که سایر مشکلات جدی پزشکی دارند.

با این حال علل بیماری ایسکمی روده هر چه که باشد یا کاهش جریان خون به دستگاه گوارش به هر علتی که رخ دهد، باعث ضعف سلول‌ها و در نهایت از بین رفتن آن‌ها می‌شود. اگر آسیب شدید باشد حتی عفونت، گانگرن و در نهایت سوراخ شدگی دیواره روده نیز رخ می‌دهد. ایسکمی روده‌ای در صورت عدم درمان می‌تواند مرگبار باشد. نوع و پیش‌آگهی آسیب ‌های ایسکمیک می‌تواند به شدت متفاوت باشد و بستگی به علت آسیب نیازمند درمان مختلف باشد.

بیشتر بخوانید :بیماری های روده

عوارض بیماری ایسکمی روده چیست؟

اگر پیگیری و درمان در زمان مناسب انجام نشود عوارض جبران ناپذیری خواهد داشتکه عبارتند از:

  • برخی افراد مقدار زیادی از بافت‌ روده خود را از دست می دهند که سبب می شود بدن مواد مغذی را جذب نکند و فرد دچارسوء‌تغذیه شود.
  • بیشتر افراد مبتلا به تب و عفونت خون یا همان سپسیس می شوند.
  • درصورتی که جریان خون به صورت کامل مسدود شود، بافت روده می میرد. آسیب یا مرگ در بافت روده نیاز به کولوستومی یا ایلئواستومی موقت یا دائمی دارد.
  • در برخی موارد دیواره روده سوراخ می شود که در این صورت محتویات روده به حفره شکمی نفوذ می کند که سبب عفونت شدید یا همان پریتونیت می‌شود.
  • روده‌های مبتلا به ایسکمی می توانند بهبود یابند ولی در طی بهبودی در بدن بافت زخمی ایجاد می شود که سبب تنگی و متورم شدن بافت زخم می شود.

بیماری ایسکمی روده‌ بسیار خطرناک و جدی است که اگر سریعا اقدام به درمان نشود حتی منجر به مرگ بیمار می شود. نتیجه این بیماری بسیار به علت این بیماری بستگی دارد. درصورتی که رژیم غذایی مناسب رعایت شود و از مصرف سیگار خودداری شود در این صورت این بیماری کمتر پیشرفت می کند. برای درمان این بیماری درمان سریع فتق و کنترل عوامل خطر مانند آریتمی قلب، فشار خون بالا و کلسترول نیز می‌تواند مؤثر واقع شود، برای کاهش مشکلات و دستیابی به نتیجه بهتر باید درمان سریعتر انجام شود.

ابتلا به بیماری ایسکمی روده در چه سنینی رایج تر است؟

افراد بالای ۵۰ سال بیشترین حساسیت به بیماری ایسکمی روده دارند. اما برخی عوامل و بیماری ها به خصوص بیماری‌های قلبی سبب پیشرفت این بیماری می شود.

عوامل خطر بیماری ايسكمي روده عبارتند از:

  • ذخایر چربی در شریان‌ها یعنی آترواسکلروز تجمع می یابد که سبب ابتلا به بیماری‌های دیگر مثل کاهش جریان خون به قلب یعنی بیماری عروق کرونرو کاهش جریان خون به پاها یعنی بیماری عروق محیطی یا شریان‌های مغزی مانند بیماری شریان کاروتید و احتمال ابتلا به ایسکمی را به خصوص بعد از ۵۰ سالگی افزایش می‌دهد. از طرفی عواملی همچون فشار خون بالا، استعمال سیگار، دیابت یا کلسترول بالا سبب افزایش خطر ابتلا به بیماری آترواسکلروز می‌شود.
  • در صورتی که فشار خون بیش از حد بالا و یا بیش از حد کم باشد ابتلا به بیماری ایسکمی روده را افزایش می‌دهد.
  • خطر ابتلا به بیماری ایسکمی روده در صورتی که نارسایی احتقانی قلب وجود داشته باشد و یا ضربان قلب نامنظم باشد سبب افزایش فیبریلاسیون دهلیزی می شود.
  • مصرف برخی داروها مانند قرص‌های ضد بارداری و داروهایی که سبب تنگی عروق خونی می شود مانند داروی آلرژی و داروهای میگرنی سبب افزایش خطر ابتلا به ایسکمی روده می شوند.

بیماری‌ها و شرایطی ایجاد می شود که سبب افزایش خطر لخته شدن خون می‌شوند و این شرایط خطر ابتلا به ایسکمی روده را افزایش می‌دهند.بیماری هایی همچون آنمی، کم خونی داسی شکل و سندرم ضد فسفولیپید از این موارد است. همچنین بیماری ترومبوز وریدی، سبب افزایش احتمال ایسکمی روده می‌شود. بیماری ترومبوز وریدی می‌تواند بر جوانان و افراد مسن تأثیرمی گذارد به خصوص در افرادی که مدت طولانی بی‌حرکت باشند، دیده می‌شود. سایر افرادی که در معرض خطر ابتلا به لخته شدن خون هستند، افرادی هستند که مبتلا به اختلالات ژنتیکی، بیماری التهابی روده و یا سرطان هستند.

مصرف کوکائین یا مواد مخدرو مت‌آمفتامین ارتباط مستقیمی با ایسکمی روده دارند.

روش درمان بیماری ایسکمی روده

روش درمان بیماری ایسکمی روده : درمان بیماری ایسکمی روده با بازگرداندن خون کافی به دستگاه گوارش و روده انجام می شود. گزینه‌های درمانی با توجه به علت ، شدت و وضعیت بیماری می تواند متفاوت باشد. جراحی اضطراری در مواقعی برای از بین بردن لخته یا رفع انسداد عروق وهمچنین بازگرداندن جریان خون به روده انجام می‌شود. در برخی موارد ممکن است بخشی از روده در صورت مرگ بافتی از بین برود.

درمان ایسکمی معده

درمان ایسکمی معده

در صورت ایسکمی حاد روده‌ی کوچک مثلا در مواردی که به علت انسداد شریان‌ها است، مدیریت اولیه بیمار با رفع معضلات مربوطه و پیش‌بینی شرایط پزشکی انجام می شود، برای جلوگیری از عفونت ها می توان از تزریق مایعات داخل وریدی و آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده کرد. آنژیوگرافی یک استاندارد برای تشخیص است و به طور معمول پس از انجام سی تی اسکن انجام می شود. تصویربرداری آنژیوگرافی در حقیقت یک روش غیر تهاجمی برای مطالعه روده و رگ‌های خونی است، که نیاز به یک بررسی آنژیوگرافی اساسی را از بین می‌برد. پس از انجام آنژیوگرافی، تصمیم درباره‌ی درمان کردن با استفاده از آنژیوگرافی و ارزیابی پزشک از وضعیت بالینی بیمار انجام می گیرد.

بیشتر بخوانید : ایسکمی روده

اگر یک آمبولی‌های یا ترومبوز در عروق خونی باشد، لاپاروتومی یعنی جراحی باز شکم و یا لاپاروسکوپی یعنی بررسی شکم از طریق چند لوله داخل حفره شکم توصیه می‌شود که این روش انسداد عروق خونی را از بین می برد و یک مسیر عبوری برای خون در اطراف ایجاد می کند. اگر جراح متوجه شود که بخش‌هایی از روده دچار نکروزاست، آن قسمت از روده را برمی دارد و قسمت‌های سالم بالا و پایینی روده را به هم وصل می‌کند. بعد زا جراحی اول و پس از گذشت ۲۴ ساعت، جراحی دیگری انجام می شود تا وضعیت عروق خونی بررسی شود و بهبودی نسبی روده‌ انجام می‌شود. اگر نتیجه جراحی موفقیت آمیز باشد نیازی به رزکسیون وجود ندارد. داروهایی که سبب افزایش جریان خون می شوند از طریق کاتتر شریانی در زمان قبل و بعد از عمل جراحی استفاده می شود.

سی تی اسکن در صورتی که انسداد وریدی رخ دهد مناسب است. آنژیوگرافی برای انتخاب یک رگ خاص استفاده می شود. وقتی که بیماران دارای نشانه‌ی ترومبوز وریدی باشند از داروهای ضد انعقاد در جهت حل کردن لخته استفاده می‌شوند. برای ایسکمی ترومبوز وریدی مزانتریک اگرآسیب روده مشاهده نشود، فرد به داروهای ضد انعقاد به مدت سه الی شش ماه نیاز خواهد داشت. ولی اگر اختلال خونریزی وجود داشته باشد، مصرف آنتی‌بیوتیک تا پایان عمر لازم است. داروی ضد انعقادی از تشکیل لخته خون جلوگیری می‌کند. ولی اگر بیمار علایم ایسکمی خطرناکی داشته باشد، به منظور جلوگیری از لخته‌ها و نکروز روده جراحی حتما لازم است. و همچنین اگر بخشی از روده، علایم آسیب را داشته باشد برای حذف قسمت آسیب دیده می توان از جراحی روده استفاده کرد. گاهی نیز کلستومی یا ایلئواستومی مورد نیاز است.

گاهی هیچ نقطه‌ انسدادی در آنژیوگرافی دیده نمی شود ولی انسداد ناشی از اسپاسم منتشرشده در عروق خونی روده سبب نارسایی قلبی، آریتمی‌های قلبی و فشار خون می شود. در این صورت بیماران از طریق تزریق یک داروی وازودیلاتور یا گشاد کننده عروق در رگ‌های خونی که سبب بهبود جریان خون می شوند، تحت درمان قرار می‌گیرند.

در ایسکمی کولون، میزان و شدت آسیب مهم است. اگر بیماری پایدار بماند، کولونوسکوپی حدود ۲۴ الی ۴۸ ساعت بعد از شروع علایم انجام می‌گیرد. بیماران در این شرایط باید رژیم غذایی محدود در مدت زمان کوتاه رعایت کنند. در صورت تشخیص ایسکمی کولون برای درمان و یا جلوگیری از عفونت آنتی بیوتیک‌ توصیه می شود. همچنین هر نوع بیماری شامل نارسایی احتقانی قلب یا ضربان قلب نامنظم را درمان می‌کند.

برای درمان ایسکمی کولون برخی داروها مانند داروهایی تنگ کننده عروق خونی یا داروهای میگرنی، داروهای هورمون و همچنین داروهای قلبی متوقف می‌شود. علائم در یک یا دو روز بعد کاهش پیدا می کند و در برخی افراد عواقبی ایجاد می کند که حتما نیاز به جراحی است در صورتی که کولون آسیب ببیند در این صورت برای بیماران عواقب قابل توجهی دارد که حتما باید عمل جراحبی انجام شود. در صورت آسیب دیدن کولون جراحی برای برداشتن بافت مرده و برای رفع انسداد در یکی از شریان‌های روده نیاز است.

بیشتربدانید : بیماری های روده

اگر ایسکمی شريان حاد مزانتريک تشخیص داده شود، برای از بین بردن لخته‌ی خون همچنین برای جلوگیری از انسداد شریان جراحی لازم است همچنین بخشی از روده که آسیب دیده است باید ترمیم و یا حذف شود. درمان های دارویی مثل آنتی بیوتیک و همچنین داروهایی برای پیشگیری از تشکیل لخته که لخته خون را حل می کنند مورد استفاده قرار می گیرد.

گاهی لوله‌ی فلزی استنت برای باز نگه داشتن شریان جایگذاری می شود گاهی نیز از آنژیوپلاستی استفاده می‌شود. آنژیوپلاستی مثل یک بادکنک در انتهای کاتتراست، روش کار آن به این صورت است که با فشرده کردن رسوبات چربی و همچنین کشش در سرخرگ برای جریان خون مسیر گسترده ای ایجاد می‌کند.

درمان ایسکمی شريان مزانتر مزمن با بازگرداندن جریان خون به روده امکان پذیر است. شریان‌هایی که تنگ شده را با درمان آنژیوپلاستی یا با قرار دادن یک استنت باز کند.

این اقدامات درمانی عوارضی برای بیمار دارند. از جمله عوارض آنژيوگرافي و تزريق دارو توسط کاتتر می توان به عوارض گذرا، عوارض کليوی و کبودي در محل تزريق کاتتر اشاره کرد. ولی تشخیص دیرهنگام و تاخیر در تشخیص بیماری ایسکمی روده مخصوصا وقتی که دچار ایسکمی حاد روده هستید نتایج بسیار مخربی به همراه خواهد داشت. اگر تشخیص خیلی دیر صورت بگیرد و آسیب جدی به روده وارد شود، در حدود ۷۰ تا ۹۰ درصد موجب مرگ و میر می شود. در مراکز پزشکی خاص بیمارانی که مبتلا به ایسکمی روده هستند با رویگرد تهاجمی و درمان به هنگام بیشتر از ۵۰ درصد از بیماران زنده می مانند.

تشخیص زودهنگام ایسکمی در حدود نود درصد از بیماران سبب می شود تا مشکلاتی مثل ایسکمی حاد روده‌ی کوچک بروز نکند و علایم دیررس و آسیب‌هایی مانند پریتونیت یعنی التهاب بافتی داخل شکمی ایجاد نمی شود. نتایج نشان داده افرادی که مبتلا به بیماری‌ ایسکمی روده هستند و در مراحل اولیه تشخیص داده شده اند نتیجه درمان بهتری نسبت به سایر بیمارانی که بیماری شان دیر تشخیص داده شده کسب نمودند.

تشخیص بیماری ایسکمی روده

تشخیص بیماری ایسکمی روده : بروز درد شدید شکمی مخل آسایش فرد می‌شود، برای تشخیص و درمان لازم است سریعتربه بیمارستان مراجعه شود. اگر درد شکمی مداوم نباشد و دوره‌ای بعد از صرف مواد غذایی شروع شود، لازم است تا فورا به یک پزشک متخصص گوارش یا جراح داخلی مراجعه شود. قبل از مراجعه باید بدانید چه سوال هایی از پزشک بپرسید مثلا محدودیت‌های لازم قبل از معاینه کدامند و آیا نیازبه محدودیت غذایی خاص یا مصرف مواد غذایی خاصی در ساعت مشخصی هست. باید بیماری هایی مثل بیماری های انغقادی و یا سایر بیماری هایی که با آنها درگیر هستید را بیان کنید لیست داروها، ویتامین ‌ها و مکمل‌های مصرفی خود را تهیه کنید. در صورت مصرف هر قرصی آنها را یادداشت کنید تا در هنگام مراجعه به دکتربیان کنید. بهتر است یک همراه با خود ببرید.

تشخیص بیماری ایسکمی روده
سوالاتی که پزشک از شما ممکن است بپرسد عبارتند از:

  1. علایم از چه زمانی آغاز شد؟
  2. آیا نشانه‌های شما شدید بوده یا با گذر زمان بدتر شده‌ است؟
  3. آیا علایم شما مداوم بوده یا گاه به گاهی است؟
  4. علایم شما چقدر شدید است؟
  5. چه مدت زمانی پس از صرف غذا علایم شروع می‌شود؟
  6. آیا وعده‌های غذایی کوچک را بهتر از وعده غذایی حجیم تحمل می‌کنید؟
  7. آیا مایعات را راحت‌تر از مواد جامد تحمل می‌کنید؟
  8. چه چیزی علایم شما را بهبود می‌بخشد؟
  9. چه چیزی علایم شما را بدتر می‌کند؟
  10. آیا سیگار می‌کشید؟ چه تعداد روزانه؟
  11. آیا در این مدت وزن کم کرده‌اید؟

تشخیص و درمان ایسکمی روده‌ای بستگی به نوع بیماری، وضعیت بالینی بیمار دارد. با این وجود تشخیص زودرس تاثیر بسیار زیادی برای رسیدن به نتایج خوب دارد. در اولین ویزیت پزشک برای تشخیص ایسکمی روده، بیماری‌های قبلی بیمار، علایم فعلی و همچنین نتایج معاینه‌های فیزیکی بررسی می‌شود. ابزارهایی که اغلب استفاده می‌شوند، عبارت‌اند از:

آزمایش خون :

آزمایش خون تعداد گلبول های سفید که نشانگر عفونت است و یا افزایش اسید در جریان خون را نشان می دهد. احتمال خونریزی در دستگاه گوارش نیز وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی کم خونی در فرد است.

آنژیوگرافی :

آنژیوگرافی یک مطالعه رادیولوژیک برای عروق خونی است. مواد کنتراست بوسیله یک کاتتر کوچک در یک شریان شکمی یا وریدی تزریق می‌شود و پس از آن تصاویر رادیولوژیکی عروق تولید می شود.

مطالعات رادیولوژی شکم مثل سی تی اسکن شکم و یا MRI که از قفسه سینه برای شناسایی شرایط دیگری که شاید علایم مشابه انسداد روده را داشته باشد، انجام می‌شود.

کولونوسکوپی

سونوگرافی داپلر شکم؛

آزمایش های گفته شده همیشه مشکلات را تشخیص نمی‌دهند. گاهی، راه مطمئن برای تشخیص بیماری ایسکمی روده استفاده از روش‌های تهاجمی و جراحی است.

برخی از سؤالاتی که برای تشخیص بیماری ایسکمی روده می توانید از پزشک بپرسید، عبارتند از:

  • علل احتمالی این بیماری چیست؟
  • آیا فکر می‌کنید شرایط من موقت است یا مزمن؟
  • به انجام چه آزمایشاتی نیاز دارم؟
  • چه درمان‌هایی نیاز دارم؟
  • در صورت نیاز به جراحی احتمال بهبودی چه قدر است؟ باید چه مدت در بیمارستان بستری شوم؟
  • رژیم غذایی و شیوه‌ی زندگی من پس از جراحی چه تغییری خواهد کرد؟
  • چه مراقبت‌هایی پس از درمان نیاز دارم؟
  • آیا جایگزینی برای داروی تجویزی شما وجود دارد؟

ایسکمی روده چیست ؟

ایسکمی روده چیست ؟ : سندرم‌ های ایسکمی روده‌ای وقتی ایجاد می شوند که به دلیل انسداد رگ‌های خونی جریان خون به روده کم می شود. اگر جریان خون به روده به علت مسدود شدن در یک شریان کم شود، ایسکمی روده‌ای در شرایط مختلف ایجاد می شود. که این امر بر روی روده بزرگ و کوچک تاثیر می گذارد. در اغلب موارد سندرم‌های ایسکمیک روده‌ای به علت آترواسکلروز که یعنی پلاک و ماده چربی در دیواره‌های رگ‌های خونی ایجاد شده است روی می دهد که سبب تنگ شدن یا انسداد عروق خواهد شد.

ایسکمی روده

این شرایط به دلیل وجود لخته‌های خون یا آنوریسم یعنی بزرگ شدن یا انحنای غیر طبیعی در عروق حاصل می شود. بعد از سن شصت سالگی سندرم‌های ایسکمیک روده‌ای شایع تر هستند. با وجود این در هر سنی ممکن است رخ دهند. ایسکمی روده‌ای می تواند سبب درد روده نیز شود. که در نتیجه با کم شدن جریان خون به روده، بافت روده آسیب می بیند. ایسکمی روده در واقع در اثر هر اختلالی که سبب می شود خون کافی به دستگاه گوارش نرسد ایجاد می شود.

این مشکلات ایسکمی به دلیل در ناگهانی شکم و اسهال خونی یا و ضعیت جدی‌تر مانند گانگرن که نیاز به جراحی دارند و حتی شاید سبب مرگ هم شود ، آشکار گردد. برای رفع ایسکمی داروهایی وجود دارد برای اینکه شانس بهبود افزایش یابد باید علائم اولیه تشخیص داده شود، ایسکمی روده می تواند بسیار بیماری خطرناکی باشد ولی رد سالهای اخیر درک پزشکی رد این زمینه رشد کرده است که قادر هستند ایسکمی را در اوایل ایجاد آن بشناسند.

بیشتر بخوانید : بیماری های گوارشی و روده

توانایی پزشک رد تشخیص این بیماری و شناخت علائم اولیه بسیار تاثیر گذار است به گونه ای که مشارکت بین پزشک و بیمار در درمان بسیار حائز اهمیت است، شناخت علایم اولیه و عوامل خطر بیماری توسط بیماران، سبب افزایش توانایی پزشک در تشخیص و مدیریت مناسب بیماری خواهد شد.

ایسکمی حاد مزانتریک (AMI) یک سندرم ناشی از جریان خون نامناسب از طریق عروق مزانتریک است که سرانجام منجر به ایسکمی و گانگرن دیواره‌ی روده خواهد شد. اگر چه این وضعیت به ندرت روی می دهد، اما در صورت وقوع از شرایط حاد در زندگی می توان نام برد. به طور گسترده، AMI به صورت شریانی یا وریدی طبقه‌بندی می شود.

ایسکمی حاد مزانتریک به صورت شریانی به دو نوع ایسکمی مزانشیمی غیرقابل انسدادی (NOMI) و ایسکمی شریانی مزانتریک (OMAI) تقسیم می شود. ایسکمی شریانی مزانتریک بیشتر به آمبولی شریانی حاد مزانتریک (AMAE) و ترومبوز شریانی مزانتر حاد (AMAT) تقسیم می‌شود. ایسکمی حاد مزانتریک به صورت وریدی به شکل ترومبوز وریدی مزانتر (MVT) است. چهار نوع ایسکمی حاد مزانتریک به همدیگر شباهت‌ دارند و اگر به صورت صحیح درمان نشوند سبب از بین رفتن روده می شوند.

برای درمانی ترومبوز حاد از جراحی استفاده می شود و از اواخر قرن بیستم تغییری پیدا نکرده است. در برخی موارد آنژیوپلاستی تحتانی با استنت‌گذاری انجام می شود. ایسکمی مزانتریک خطر قابل توجهی دارد زیرا سبب مرگ و میر می شود و یکسری مشکلات تشخیص دارد. با تصویربرداری تشخیصی در زمان به موقع و تهاجمی و مشاوره اولیه جراحی می توان خطر را کاهش داد.

انواع بیماری ایسکمی روده کدامند؟

ایسکمی می‌تواند بر قسمت کوچکی از روده‌ی کوچک یا روده‌ی بزرگ تاثیر بگذارد و یا به صورت گسترده هر دو قسمت را درگیر کند. علائم ایسکمیک می تواند حاد، مزمن یا مکرر باشد را درگیر کند. آمبولی یکی از راه هایی است که سبب انسداد و یا محدود شدن خونرسانی به روده می شود که آمبولی در حقیقت یک لخته خون مهاجر است که می تواند سبب انسداد شود. از طرف دیگر ترمبوز و لخته خون ثابت شده در رگ های خونی، عبور خون را قطع می کند. شايع‌ترين علت ايسكمي به علت انسداد وريدي، ترومبوز ایجاد می شود كه با جريان خون از روده تداخل مي‌يابد و سبب گرفتگي روده، تورم و خونريزي مي‌شود.

بیماری ایسکمی روده در چند دسته تقسیم بندی می شود:

ایسکمی حاد مزانتریک :

شریان مزانتریک در حقیقت خون غنی از اکسیژن را به روده‌ها می‌رساند که بر روده کوچک تأثیر می‌گذارد. شروع این ایسکمی ناگهانی است و دلایل بروز ان عبارتند از: انسداد‌ در حقیقت درون یکی از رگهای اصلی روده ایجاد می‌شود که سبب متوقف شدن جریان خون می شود، انسداد روده به علت رسوب‌های چربی ایجاد می‌شود که بر دیواره‌ی شریان تاثیر دارد. خون و مواد مغذی از طریق شریان به روده می‌رسند، که به علت آترواسکلروز تنگ می شوند مثلا در بیماری‌های قلبی هم شریان قلب تنگ می‌شود. عامل ایسکمی مزانتریک تنگ شدن یا انسداد شدید است.

از علت های ایسکمی حاد مزانترال ، لخته خون است. جریان خون لخته خون را حرکت می‌ دهد و همین عامل سبب می شود تا شریان مسدود شود. وقتی لخته خون به سمت شریان تنگ شده می رود، به صورت ناگهانی خون رسانی به روده قطع می‌شود و با مسدود شدن خون رسانی به روده بافت‌های موجود در این قسمت گرسنگی می‌کشند و می‌میرند. این شرایط به علت نارسایی قلب، ضربان نامناسب قلب و همچنین حمله قلبی ایجاد می شود.

که هر چه سریع تر تشخیص داده شود با درمان به موقع سبب نجات روده و زندگی بیمار خواهد شد. اختلال جریان خون می تواند عوامل دیگری همچون فشار خون پایین به دلیل شوک و یا نارسایی قلبی و همچنین مصرف داروهای خاص و همچنین نارسایی مزمن کلیه در افرادی که درگیر بیماری های جدی دیگری هستند رخ دهد که برخی از بیماری‌های آترواسکلروز نیزشایع‌تر است. ایسکمی حاد مزانتر یک ایسکمی غیرواقعی است که به دلیل انسداد در شریان نیست.

ایسکمی مزمن مزانتریک :

ایسکمی مزمن مزانتربه عنوان آنژین روده شناخته می‌شود که سبب ایجاد ذخایر چربی در دیواره‌های شریانی می‌شود. فرآیند درگیری در این بیماری تدریجی است و امکان اینکه تا زمان درگیری شدید با دو مورد از سه شریان اصلی نیازی به درمان نباشد. یک عارضه بالقوه خطرناک ایسکمی مزمن ، به خاطر لخته خون درشریان بیمار است که سبب قطع جریان خون می شود. وقتی رگ مسدود شود خون روده سبب تورم و خونریزی می‌شود که به این مورد ترومبوز وریدی مزانتر گفته می شود، علت بروز آن عبارتند از :

  • التهاب حاد یا مزمن پانکراس (پانکراتیت)
  • عفونت شکمی
  • سرطان سیستم گوارشی
  • بیماری‌های روده‌ای مانند کولیت زخمی
  • بیماری کرون یا دیورتیکولیت
  • اختلال لخته شدن ارثی
  • مصرف داروهایی مثل استروژن است که لخته شدن را افزایش می دهند
  • تروما به شکم

ایسکمی کولون چیست :

ایسکمی کولون از انواع شایع ایسکمی روده‌ای است و زمانی ایجاد می شود که جریان خون به کولون قطع می‌شود. این نوع ایسکمی کولون اغلب بر بزرگسالان بالای ۶۰ سال تأثیر می‌گذارد، ولی در هر سن ممکن است رخ دهد. علایم و نشانه‌های ایسکمی کولون شامل خونریزی مقعدی، درد کمر ناگهانی و درد شکمی است. علت کاهش جریان خون به روده‌ی بزرگ همیشه واضح نیست، اما برخی شرایط می‌تواند باعث آسیب بیشتر به ایسکمی کولون شود که عبارت‌اند از:

  • تجمع کلسترول بر روی دیواره‌های یک شریان (آترواسکلروز)
  • فشار خون پایین همراه با نارسایی قلبی
  • به سبب جراحی عمده ممکن است یک لخته خون در یک شریان کولون تروما یا شوک ایجاد شود
  • چرخش روده یا تجمع مواد روده در داخل فتق
  • به علت انسداد روده، روده بیش از حد بزرگ شود ، بافت اسکار یا تومور
  • اختلالات پزشکی که بر خون تأثیر می‌گذارد، مانند التهاب رگ ‌های خونی (واسکولیت)، لوپوس یا کم‌خونی سلول داسی شکل
  • تاثیر داروهایی مانند داروهای قلب و میگرنی و داروهای هورمونی مانند استروژن
  • مصرف کوکائین یا متامفتامین
  • ورزش پر انرژی، مانند راه رفتن در مسافت طولانی

مطالعه بیشتر در رابطه با ایسکمی روده


 

زخم معده , درمان خانگی و دارویی زخم معده

زخم معده , درمان خانگی و دارویی زخم معده : معده جز دستگاه گوارشی بدن انسان بوده و تاثیر فوق العاده ای در سلامتی جسمی فرد دارد . از این رو سلامت معده در سلامت کلی بدن نقش به سزایی دارد . سالم نبودن معده و بیماری معده معمولا به صورت زخم معده می باشد . در ادامه ی این مقاله در مورد زخم معده ، علل ایجاد زخم معده و روش های درما زخم معده بیشتر صحبت می کنیم .

زخم معده

زخم معده چیست؟

به زخم های دردناکی که در دیوارهی داخلی معده و یا قسمت آغازین روده ی کوچک که اثنی عشر نامیده می شود ، ایجاد می شود ، زخم معده گفته می شود .

بیشتر بخوانید : بیماری های گوارشی

عوامل ایجاد زخم معده

به طور کلی برای بروز زخم معده هیچ دلیل خاص و واحدی وجود ندارد ولی تحقیقات نشان می دهد که نبود توازن بین مایعات گوارشی معده و اثنی عشر علت بروز زم معده است . در حالت کلی از جمله عواملی که در ایجاد زخم معده دخالت دارند ، عبارتند از :

  • یکی از دلایل بروز زخم معده تولید بیش از حد اسید توسط گاسترینوم می باشد ،که اصطلاحا تومورهای تولید کننده سلول های اسیدی معده می گویند .
  • از جمله دلایل بروز زخم معده مصرف مسکن هایی که داروهای ضدتورمی غیر استروئیدی یا NSAIDS نامیده می شوند، از جمله آسپیرین، ناپروکسن، ایبوپروفن و داروهای بسیار دیگر.
  • یکی دیگر از عوامل دخیل در ایجاد زخم معده عفونتی است در اثر نوعی باکتری که هلیکوباکتر پیلوری (H.pylori) نامیده می شود ، به وجود می آید .

علائم ابتلا به زخم معده چیست؟

زخم معده ممکن است دارای علائمی باشد و یا هیچ علائمی نداشته باشد و شما بدون اینکه خودتان خبر داشته باشید به زخم معده مبتلا باشید .ولی در حالت کلی از جمله علائمی که زخم معده می تواند داشته باشد ، عبارتند از :

  • سوزش معده
  • نفخ
  • درد مالشی یا سوزشی در قسمت میانی یا بالایی معده در فواصل وعده های غذایی یا به هنگام شب
  • تهوع یا استفراغ

در موارد حاد علائم زیر نشانه ی وجود زخم معده می باشد :

  • کاهش وزن جزو علائم زخم معده شدید می باشد .
  • احساس درد شدید در ناحیه میانی یا بالایی معده نشانه ی بروز زخم معده است .
  • خونریزی معده در قالب سیاه یا تیره بودن مدفوع خود را نشان می دهد .
  • بالا آوردن خون (که ممکن است شبیه به تفاله قهوه باشد)

زخم معده کی جدی می شود ؟

در اکثر موارد زخم معده خود به خود درمان می شود ، ولی اگر زخم معده دارای نشانه ها و هشدارهای جدی باشد ، نباید نادیده گرفته شود . چراکه عدم درمان درست و به موقع ممکن است مشکلا ت جبران ناپذیری را ایجاد کند . برخی مشکلات عبارتند از :

  • ایجاد حفره و سوارخ در دیواره معده
  • خونریزی
  • تورم معده یا زخمی که منجر به بسته شدن راه معده به اثنی عشر شده ممکن است منجر به انسداد مجرای معده شود .

مصرف از NSAIDS ها حتی بدون داشتن علائم ذکر شده در بالا می تواند منجر به بروز زخم معده شود . خطر ابتلا به این نوع از زخم معده در افراد مسن و افرادی که قبلا سابقه ی زخم معده را داشتند ، زیاد است .

چه افرادی بیشتر مستعد مبتلا به زخم معده هستند ؟

وجود هر یک از نشانه ها و علائم زیر خطر ابتلا به زخم معده را بیشتر خواهد کرد :

  • سابقه خانوادگی ابتلا به زخم معده
  • عفونت در اثر باکتری H.pylori
  • ابتلا به بیماری های دیگری هم چون بیماری های کبدی، کلویوی یا ریوی
  • سن بالای ۵۰ سال
  • مصرف NSAIDS هایی هم چون آسپیرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن
  • نوشیدن مکرر مشروبات الکلی

چگونگی تشخیص زخم معده ؟

پزشک معالج با مطرمح کردن پرسش ها و پاسخ های شما می تواند به وجود زخم معده پی ببرد . ولی برای اطمینان کافی ممکن است از یکسری تست های دیگر هم کمک بگیرد . در مرحله ی اول ممکن است پزشک به شما داروهای ضد اسیدی و داروهایی برای سوزش معده را تجویز کند .

انجام اندوسکوپی در صورت نیاز از طرف پزشک به شما توصیه می شود . در اندوسکوپی ابزار کوچکی از طریق حلق وارد معده شده و هر گونه ناهنجاری و وضعیت غیر طبیعی را ثبت می کند .

در اکثر موراد پزشک معالج بدون انجام اندوسکوپی اقدامات لازم برای درمان را شروع می کند .

درمان زخم معده

روش های مختلفی برای درمان زخم معده وجود دارد. برخی از این روش ها عبارتند از : تغییر سبک زندگی، محدود کردن مصرف لبنیات، استفاده از داروهای مناسب و یا در صورت نیاز انجام عمل جراحی.

تغییر سبک زندگی

هماهنگونه که قبلا نیز اشاره کردیم ، دلایل مختلفی برای برئز زخم معده وجود دارد . در مرحله ی اول برای درمان زخم معده می بایستی آن مواردی که منجر به پیدایش زخم معده می شود را از برنامه ی زندگی خود حذف کنید . مصرف مشروبات الکلی ، سیگار و دخانیات از جمله دلایل پیدایش زخم معده هستند با حذف این ها از زندگی خود گامی برای درمان زخم معده بر می دارید . در صورتی که پزشک تشخیص دهد که زخم معده ی شما به دلیل مصرف NSAIDSها ایجاد شده ، بایستی مصرف آن را قطع کنید

درمان زخم معده به وسیله دارو

داروهایی که برای درمان زخم معده تجویز می شوند به قرار زیر می باشند:

  • آنتی بیوتیک : از جمله داروهایی که در صورت ابتلا به عفونت معده برای درمان تجویز می شود ، آنتی بیوتیک ها هستند . آنتی بیوتیک ها انواع مختلفی دارند که به همراه انواع PPI ها به مدت یک یا دو هفته تجویز می شود .
  • اندوسکوپی : با انجام اندوسکوپی می توان برخی از زخم های معده در حال خونریزی را درمان کرد .
  • داروهای PPI : با مصرف این داروها میزان اسید معده کاهش یافته و زخم معده بهبود می یابد . برخی از این داروها عبارتند از : Prilosec, Prevacid, Aciphex, Protonix, Zegerid, Dexilant, Nexium.
  • جراحی : در صورتی که زخم معده منجر به بوز حفره در دیواره معده شود و خونریزی در پی داشته باشد . و اندوسکوپی برای درمان پاسخگو نباشد در این صورت نیاز به جراحی برای درمان زخم معده است .

آیا نوشیدن شیر درمانی برای زخم معده است ؟

خیر. برخی بر این باورند که مصرف شیر درمانی برای زخم معده است ولی باید بگوییم که مصرف شیر ممکن است موقتا به دلیل پوشش جداره داخلی معده درد ناشی از زخم معده را التیام دهد . ولی در واقع تاثیر برعکسی دارد و با تولید اسید بیشتر خود منجر به بدتر شدن زخم معده می شود .

چگونه می توان از مبتلا شدن به زخم معده جلوگیری کرد ؟

برای اینکه بتوان خطر ابتلا به زخم معده را کاهش داد ، لازم است که یکسری نکاتی را رعایت کنید :

  • از مصرف سیگار خودداری کنید .
  • مشروبات الکلی را کنار بگذارید .
  • مصرف زیاد آسپیرین و یا NSAIDSهای دیگر خود عامل بروز زخم معده است ، لذا از مصرف این داروها اجتناب کنید .
  • اگر شما هر یک از علائم مربوط به زخم معده را مشاهده کردید ، حتما به پزشک مراجعه نمایید .

بیماری کرون در کودکان و نوجوانان

بیماری کرون در کودکان و نوجوانان

بیماری کرون در کودکان و نوجوانان : یکی از بیماری های مزمن روده که بیشتر قسمت های دستگاه گوارش را درگیر می کند بیماری کرون است. در اینجا منظور از مزمن یعنی این که مدت این بیماری بسیار طولانی است و فردی که دچار می شود معمولا تا پایان عمر این بیماری را به همراه دارد. مشکلی که در بیماری کرون در روده ایجاد می شود این است که در این بیماری تمام روده‌ی بزرگ، کوچک یا هر دو بسیار ملتهب و زخمی می‌شوند. علت اینکه زخم و خونریزی در این بیماری به وجود می اید به خاطر به خاطر التهاب و زخم های دیواره روده است.

بیماری کرون در کودکان و نوجوانان

یک نوع دیگر از بیماری کرون که در کودکان شناخته شده است بیماری کرون (CD) است. این بیماری التهاب روده ای که در قسمتای مختلف روده و یا سیستم گوارش کودک به وجود می آید ممکن است تا در یک یا چند قسمت از روده ایجاد می‌شود. بیماری های التهابی روده مثل بیماری کرون در کنار کولیت اولسراتیو، از گروه‌های بیماری التهابی هستند. درست است که این بیماری بیمار دوره ی طولانی را باید سپری کند اما با دارو این بیماری معمولا می توان کنترل کرد. در بسیاری از کودکان نیز مثل بزرگسالان بیماری کرون تشخیص داده شده است.

همان طور که در بخش های قبل درباره این بیماری گفتیم بیشترین تاثیر این بیماری در قسمت پایین روده‌ی کوچک که ایلئوم نامیده می‌شود، است ناگفته نماند که علاوه بر روده بر روی هر قسمت از دستگاه گوارش، از جمله مری، معده، دوازدهه، آپاندیس، روده‌ی بزرگ هم این بیماری تاثیر گذار است؛ و در بعضی از اوقات این بیماری حتی در قسمت دهان هم ایجاد شود.

بیشتر بخوانید : بیماری گوارشی

نام گذاری بیماری کرون بیشتر اوقات با توجه به مکانی که التهاب در آن جا وجود داشته باشد انجام می شود درباره سن مبتلا شدن به بیماری افراد ممکن است از ۱۳ تا ۳۰ سال به این بیماری دچار شوند؛ زیرا بیماری کرون در هر سنی ممکن است ظاهر شود. علاوه بر سایر مشکلاتی که این بیماری برای افراد دچار شده به وجود می آورد در کنار آن ها مشکلات و چالش هایی را برای کودکان و نوجوانان مبتلا به این بیماری را به وجود می اورد که ما در این مقاله شایع ترین نشانه‌های آن می پردازیم. درست است که این بیماری بسیار بیماری درد اور و مزاحمی است اما وقتی که کودکان دچار این بیماری باشند این باعث می شود تا رشد آن ها بسیار کند پیش برود، باعث ضعیف تر شدن استخوان ها، بلوغ دیر رس شود.

مهم ترین تاثیری که این بیماری روی کودک می گذارد این است که به خاطر نوع بیماری کودک از انجام بسیاری از فعالیت ها ناتوان می شود و تا حد از شرکت در فعالیت‌های لذت بخش منع می شود که این باعث می شود تا این بیماری در روحیه او بسیار تاثیر بدی را بگذارد. این بیماری علاوه بر مشکلات روحی و روانی در کودک تاثیر زیادی را در عملکرد روده او نیز می گذارد و باعث می شود عملکرد طبیعی روده مختل شودو جدی ترین اسیب را به بافت روده وارد کند که اسیب ها عبارتند از :

  • موجب انسداد روده می شود که علت آن هم ضخیم شدن دیواره روده است
  • زخم های ایجاد شده در لایه‌های عمیق دیواره‌ی روده
  • ناتوانی در جذب مواد مغذی از غذاهای هضم شده
  • مشکل در جذب ویتامین B12 و اسیدهای صفراوی در ایلئوم
  • سبب ایجاد فیستول در قسمت های مختلف روده یعنی در واقع از یک قسمت روده به قسمت دیگر
  • تشکیل فیستول در بافت‌های مجاور روده

شکل این علائم ممکن است که در بعضی از کودکان به صصورت خفیف و یا بسیار شدید بروز کند. بیشتر ک.دکانی که از بیماری کرون رنج می برند التهاب ممکن است که در قسمت پایین بدن ان ها باشد؛ و بسیاری دیگر از این کودکان دچار التهاب در بخش های مختلف روده خود هستند. التهاب ممکن است در بعضی از کودکان در قسمت روده باشد؛ و در برخی دیگر هم در اطراف روده‌ی کوچک این التهاب وجود داشته باشد که به شکل عمده ممکن اس تا در قسمت وسط jejunum و ileum نشان داده شود. کودکانی هم هستند که از وجود التهاب در معده رنج می برند که این تعداد به نسبت پایین روده بسیار کمتر است.

ما در این مقاله بر حسب محل درگیری شايع‌ترين علايم بيماری کرون را برای شما بیان می کنیم این علائم عبارتند از:

* روده‌ی کوچک :

اگر مشکل در ناحیه روده کوچک باشد باعث اسهال خیلی روان، درد شکمی شدید، حالت تهوع، استفراغ زیاد، کم کردن وزن، بی اشتهایی و کندی رشد بارزترین علائم کندی رشد است که این عارضه چندین سال قبل از علایم دیگر خودش را نشان می دهد.

* کولون :

اسهال، خونریزی همراه با موکوس، کمر درد شدید، فوریت دفع (حرکت روده)

* آنوس یا رکتوم :

درد در رکتوم، دفع دردناک، بروز خونریزی در رکتال

معمولا دوره علائم در کودکان و نوجوانان مبتلا به بیماری کرون به صورت ۲ دوره است زیرا بسیاری از کودکان دارای دوره‌ای از علایم شدید و پس از آن دوره‌های بدون علایم هستند. در باره دوره بدون علائم باید بگوییم که این دوره سال ها و هفته ها به همبن شکل ادامه دارد و متاسفانه راهی برای تشخیص زمان بهبودی یا بازگشت علایم در آن وجود ندارد؛ و بسته به عوارض بیماری علائمی در موارد دیگر دیده می شود. برای مثال بیماری که دچار فیستول در ناحیه مقعد شده باشد ممکن است که عوارض آن در بخش رکتوم دیده شود مثل درد و تخلیه ترشحات در آن قسمت.

جدی ترین مشکلاتی که از عوارض بیماری کرون در روده و قسمت های دیگر بدن به وجود می آیند و هر کدام علائمی مشخصی را دارند عبارتند از:

* ناتوانی :

از ان جایی که بیشتر افرادی که به بیماری کرون مبتلا هستند دچار کمبود تغذیه‌ای هستند؛ و از شاخص ترین دلایل این مورد هم می توان به کم اشتهایی، نخوردن غذا از شدت درد و ناراحتی، جذب نشدن مواد مغذی توسط روده‌ به علت آسیب دیده روده

* کم خونی:

بارزترین علائم کم خونی در افراد شامل خستگیو ضعف، احساس ناراحتی و بی حالی است. از آن جایی که آهن که یکی از مهم ترین نیازها برای جذب گلبول های قرمز است به خاطر اسیب روده خوب جذب نمی شود و با خونریزی روده‌ای کم خونی به وجود می آید.

* آسیب روده :

شایع ترین موارد آسیب به دیواره روده است که در این صورت باعث بروز آبسه، انسداد روده، سوراخ شدن دیواره و در نهایت ایجاد فیستول شود. یکی از نشانه های بیماری کرون در بچه ها وجود آبسه‌ها و فیستول‌ها در اطراف حنجره آن ها است.

* سرطان کولون :

در بیشتر افرادی که دچار بیماری کرون هستند معمولا خطر ابتلا به سرطان روده‌ی بزرگ در آن افراد بیشتر از سایرین است. شروع سرطان در این نوع بیماری معمولا بعد از گذشت چند سال در فرد ظاهر می شود. در بیشتر افرادی که به این بیماری مبتلا هستند تمام علائم بیماری در روده نیست و حداقل یکی از علائم بیماری در خارج از روده مشاهده می شود.

* مشکلات رشد و توسعه:

ازدیگر مشکلات شایع در کودکان و نوجوانان که به بیماری کرون مبتلا هستند می توان به بلوغ دیررس و تاخیر در رشد و تکامل جنسی اشاره کرد که بیشتر محققان طی گزارش هایی که ثبت کرده اند دلیل این مشکل را فقر تغذیه‌ای می دانند.

* آرتروز :

یکی از شایع ترین نشانه های وجود بیماری کرون در خارج از روده درد مفاصل است که باعث تغییر در مفاصل می شود. عمده ترین مفاصلی که در این بیماری درگیر می شوند مفاصل باسن و پا و ستون فقرات می باشد.

 * مشکلات پوستی :

پوست هم در بیشتر موارد آسیب می بیند و از شایع‌ترین علامت پوستی که باعث قرمزی و برافروخته شدن پوست می شود اریتماتوز ندوموس است؛ که در بیماری کرون مشاهده می شود و معمولا در بیشتر کودکان بسیار کمتر از بزرگسالان اتفاق می افتد.

* زخم دهان :

یکی از اولین نشانه های بیماری کرون بروز زخم‌های دردناک در داخل دهان است که در فعالیت شدید بیماری رخ می دهد.

* مشکلات چشم :

خطرناک ترین بخش صورت ناحیه چشم است این بیماری می تواند در قسمت‌های مختلف چشم باعث تحریک، التهاب و دردناک شود. در بسیاری از اوقات تا حد زیادی روی بینایی اثر می گذارد و آن را مختل می کند.

* مشکلات ادراری :

از آن جایی که در این بیماری تعادل شیمیایی بدن دچار اختلال می شود و جذب و دفع به خوبی اجرا نمی شود یکی از شایع ترین مشکلاتی که در این بیماری رخ می دهد ایجاد مشکل در کلیه مشکلاتی مثل سنگ‌ها و عفونت ادراری مثانه شود.

* بیماری کبد و کیسه صفرا :

در افرادی که به این بیماری مبتلا هستند ممکن است مشکلات مختلفی را در دوره درمان به علت عوارض جانبی درمانی در کبد و کیسه صفرا به وجود بیاورد مهم ترین آن ها هپاتیت، کبد چرب، سنگ صفراوی و التهاب مجاری صفراوی است.

* لخته شدن خون غیر طبیعی :

معمولا بیشتر افرادی که دچار بیماری کرون هستند، از سایر افراد دیگر ریسک لخته شدن خون در رگ‌های خونی در ان ها بیشتر است.

* عوارض جانبی مرتبط با درمان :

از ان جایی که علائم هر دارویی متفاوت است و برای کنترل بیماری کرون نیاز به مصرف داروهای با دوز بالا و بسیار قوی نیاز است در صورت مصرف، این دارو ها بر سیستم‌ های مختلف بدن مثل کبد، کیسه صفرا، پانکراس، ریه‌ها، قلب و سیستم عصبی تأثیر خیلی زیادی را بگذارد.

در صورت مشاهده هریک از علائم در کودک بهتر است سریعا برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه کنید شاخص ترین علائم عبارتند از:

  • خونریزی مستقیم یا درد شدید در شکم یا رکتوم
  • اسهال مداوم یا مکرر
  • استفراغ
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • خستگی
  • درد مفاصل
  • رشد ناگهانی و تأخیر بلوغ است که سریعا باید تحت مراقبت پزشکی فوری و ارزیابی حرفه‌ای قرار بگیرد.

بیماری سلیاک در بارداری

بیماری سلیاک در دوران بارداری

بیماری سلیاک در دوران بارداری : دوره بارداری دوره بسیار خطرناکی است در این زمان خانم ها اسیب پذیر تر هستند و باید بیشتر مراقبت کنند زیرا هم سلامتی مادر و هم سلامتی جنین در میان است بیماری سلیاک هم از جمله بیماری هایی است که مادر می تواند دچار ان شود که مادر می تواند اقدامات پیشگیرانه‌ای به منظور بهبود سلامت خود و جنین انجام دهند. زنانی که درچار این بیماری می شوند از عوارض بارداری و مشکلات ناشی از آن دو تا چهار برابر زنان دیگر رنج می‌برند.

بیماری سلیاک در بارداری

بیماری سلیاک مربوط به روده کوچک است و موجب پاسخ ایمنی و اسیب به روده می شود در این بیماری سیستم ایمنی مواد مغذی را برای سلول‌های بدن مضر تلقی کرده و آنتی‌بادی‌ها را علیه آنها تولید می‌کند در این صورت بدن مادر به اندازه کافی ویتامین‌ها و مواد معدنی را جذب نمی کند در نتیجه جنین نیز این مواد را به اندازه کافی دریافت نمی کند این انتی بادی هایی که در اثر بیماری سلیاک تولید می شود به مادر اسیب می زند حتی می تواند جفت را هم تحت تاثیر قرار دهد که مادر می تواند با تغییر رژیم غذایی بیماری را بهبود ببخشد به صورتی که از غذاهایی که دارای گلوتن هستند استفاده نکند.

بیشتر بخوانید : بیماری های گوارشی

علائم این بیماری در خانم های باردار نیز مانند سایر افراد شامل درد شکم، تورم و نفخ، اسهال،کاهش وزن و حتی خستگی است. برخی علايم دیگر که تقریبا مختص افراد بیمار باردار است شامل تحریک‌پذیری، درد مفاصل و بثورات پوستی است. در زنان باردار این بیماری را می توان با انجام ازمایش خون و بررسی آنتی‌بادی ضد گلوتن یا آندوسکوپی تشخیص داد.

با توجه به این که در این بیماری بدن بسیاری از مواد مغذی را دریافت نمی کند درنهایت دچار کمبود برخی از مواد ضروری مانند روی، سلنیوم و اسید فولیک شود که ترکیبات مهم در بارداری هستند می شوند که با توجه به آزمایشات انجام شده مکمل‌های کلسیم، آهن و ویتامین B12 مصرف می شود.بهترین راه به دست اوردن این مواد ضروری تغییر رژیم غذایی است که با توجه به وجود برخی محدودیت ها در دوران بارداری مصرف مکمل ها توصیه می شود که البته باید در میزان مصرف ان ها با پزشک مشورت کنند. در حالت عادی به زنان باردار مصرف مکمل ها توصیه می شود همچنین رژیم‌های غذایی بدون گلوتن معمولاً دارای سطح کمتری از کلسیم، آهن، فیبر، اسید فولیک، روی، ویتامین دی و منیزیم است.

رژیم غذایی و مکمل های ضروری در دوران بارداری عبارت اند از:

⦁ آهن :

یکی از ضروری ترین ماده لازم برای بدن است که در اسفناج، سیب زمینی شیرین، نخود فرنگی، کلم بروکلی، سبزیجات برگ سبز تیره، گوشت گاو و گوشت بره یافت می شود (گوشت ۲ تا ۳ برابر آهن بیشتری نسبت به میوه‌ها و سبزیجات دارد.) از طرفی دیگر کم خونی فقر آهن شایع‌ترین نشانه‌ی بیماری سلیاک است. زنان باردار می‌توانند با کمک پزشک خود میزان آهن لازم برای این دوران را تعیین و برآورد نمایند. آهن پروتئین‌های حیوانی مانند گوشت گاو، مرغ و بوقلمون نسبت به منابع گیاهی بهتر جذب می‌شود. ترکیب نمودن و مصرف غذاهای غنی از آهن با منبع خوبی از ویتامین C جذب آن را افزایش می‌دهد.

⦁ فولات :

یک ویتامین است که برای هر زن باردار یا کسی که می خواهد اقدام به بارداری کند ضروری است غذا هایی مانند لوبیا، عدس، اسفناج، مارچوبه، بادام زمینی، مرکبات، آووکادو، کلم بروکلی و سبریجات برگ سبز تیره سطح فراوانی فولات دارند. وزارت بهداشت توصیه می‌کند که تمام زنان مصرف مکمل اسید فولیک را ۴۰۰ میکروگرم در روز به مدت سه ماه قبل از بارداری و سه ماه اول بارداری برای محافظت جنین در برابر نقص‌های لوله عصبی مانند اسپینا بیفیدا مصرف کنند. زیرا اسیدفولیک جنین را از نقایصی محافظت می‌کند.با توجه به ازمایشات انجام شده شواهدی وجود ندارد که نشان دهد افراد مبتلا به بیماری سلیاک بیشتر در معرض خطر این نقایص هستند. بنابراین توصیه‌های مصرف اسید فولیک در زنان مبتلا به بیماری سلیاک مشابه سایر افراد است. اگر میزان اسید فولیک بدن مادر قبل از باردای کم باشد، ممکن است نیاز به دوز بالاتری از اسید فولیک داشته باشد. مکمل اسید فولیک ممکن است علایم کمبود ویتامین B12 را پنهان کند، که در افراد مبتلا به بیماری سلیاک شایع‌تر‌ است. به همین دلیل به زنان باردار توصیه می شود که زنان باردار در کنترا باشند و مداوم به پزشک مراجعه کنند تا در صورت نیاز اقدام به درمان کنند.

⦁ اسیدهای چرب امگا ۳ :

در مواد غذایی از جمله ماهی قزل آلا، ماهی تن و ماهی ساردین وجود دارد .توجه کنید که ماهی مصرفی باید دارای جیوه نباشد یا در صورت وجود جیوه مقدار ان خیلی کم باشد.

⦁ روی و مس :

روی و مس دو ماده معدنی ضروری برای باروری زنان و مردان است. غذاهایی دارای روی فراوان شامل صدف، گوشت گاو، لوبیا، ماست، و آجیل است.

⦁ کلسیم، ویتامین D و منیزیم :

کلسیم، ویتامین D و منیزیم برای استحکام استخوان‌ها مورد نیاز است. عدم تحمل لاکتوز و بیماری سلیاک در اغلب موارد هم زمان با هم بوده و نیاز به یافتن منابع غیر کربنات کلسیم مانند نوشیدنی‌های تقویت شده با کلسیم، ماهی‌های کنسرو شده و سبزیجات برگ‌دار را افزایش می‌دهد.

در زنانی که بیماری سلیاک دارند و کاملا درمان نشده است احتمال دارد مشکلات تولید مثلی در ان ها رخ دهند و زنانی که بیماری ان ها تشخیص داده نشده یا هنوز درمان نشده است ممکن است دچار سقط جنین، ناباروری، عقب ماندگی رشد داخل رحمی و نوزادان با وزن کم هنگام تولد شوند. . همچنین اگر یک رژیم غذایی بدون گلوتن دنبال نشود، می‌تواند سبب افزایش خطر ابتلا به زایمان زودرس و افزایش احتمال سزارین شود. با این حال خطر ابتلا به عوارض بارداری زمانی که بیماری سلیاک با یک رژیم غذایی بدون گلوتن کنترل می‌شود، به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد.

کم خونی شدید عارضه‌ای است که بیشترین شیوع را دارد و ۴۱ درصد از زنان مبتلا به سلیاک را تحت تأثیر قرار می دهد، در حالی که فقط به میزان ۲ درصد در افراد شاهد دیده می‌شود. تهدید به سقط در زنان مبتلا ۳۹ درصد و در زنان شاهد ۹ درصد بوده و جدا شدن زودرس جفت که سبب مرگ جنین در بسیاری از مواردی خواهد شد در بیش از ۱۸ درصد از زنان مبتلا به بیماری سلیاک رخ می‌دهد و شیوع آن در افراد شاهد یک درصد است. فشار خون حاملگی نیز در ۱۰ درصد از زنان مبتلا به بیماری سلیاک دیده شده است. محدودیت رشد داخل رحمی، وضعیتی که کودک نابالغ نمی‌تواند به میزان مناسب رشد کند، در بیش از ۶ درصد زنان سلیاک رخ داده است، اما در هیچ یک از زنان شاهد دیده نشده است. به نظر می‌رسد، میزان شیوع نوزادان مبتلا به کمبود وزن در زنان مبتلا به بیماری سلیاک نسبت به سایر زنان تقریباً شش برابر بیشتر است.

اگر زنانی که دارای سلیاک هستند قبل از بارداری متوجه ان شوند و به درمان ان اقدام کنند مشکلاتی را در دوران بارداری ایجاد نمی کند زیرا یک مطالعه نشان داده است که ۸۵ درصد از زنان مبتلا به بیماری سلیاک که پیش از بارداری تشخیص داده شده و تحت کنترل با رژیم غذایی خاص خود بودند، بیشتر از زنان فاقد بیماری در معرض مشکلات نیستند.

براساس تحقیقاتی که انجام شده است در میزان بارداری در افرادی که دچار سلیاک هستند و افرادی که سالم هستند یکسان است اما دو سال قبل از تشخیص بیماری، یعنی زمانی که بیماری سلیاک به احتمال زیاد فعال اما بدون درمان بوده است، باروری در گروه بیماری سلیاک شدیداً کاهش یافته است.اما لازم به ذکر است که پدرانی که دچار این بیماری هستند کیفیت اسپرم ان ها کم بوده و احتمال ناباروری وجود دارد.

مطالات زیادی درباره این بیماری انجام شده است یکی از ان ها بر روی ۹۷۰ زن انجام دادند، ۳۲۹ نفر مبتلا به بیماری سلیاک تأیید شده با بیوپسی بودند، نتایج نشان داد که زنان مبتلا به سلیاک بیشترین میزان سقط خود به خود را نسبت به افراد شاهد دارند. زنان مبتلا به بیماری سلیاک نیز میزان بالای زایمان زودرس را در مقایسه با افراد شاهد نشان دادند. طبق مطالعه جامع ایتالیایی در زمینه اختلالات روانی باروری در زنان مبتلا به سلیاک، عوارض بارداری در آنان بسیار زیاد است.

در حدود ۶۵ درصد از زنان باردار مبتلا به سلیاک در مقایسه با ۳۱ درصد از زنان بدون سلیاک که به عنوان کنترل برای مطالعه مورد استفاده قرار گرفتند، حداقل یک اختلال حاملگی گزارش شده است. با این وجود، همه تحقیقات پزشکی میزان بالای این عوارض بارداری را در زنان مبتلا به سلیاک تشخیص یا درمان داده نشده نشان می‌دهد و مطالعات متعدد ارتباط کمی بین بیماری سلیاک و مشکلات حاملگی پیدا کرده است. از طرفی بیشتر عوارض بارداری مرتبط با بیماری سلیاک در زنان تشخیص داده می‌شود.

بیماری سلیاک یک بیماری اختلال ژنتیکی است به همین دلیل اگر مادر و پدر دچار این بیماری باشند به احتمال زیاد نوزاد نیز دچار بیماری می شود. ازم به ذکر است که همه کسانی که والدین ان ها دچار سلیاک است دچار بیماری نمی شوند و ممکن است فقط ژن ان را با خود حمل کنند و توسط ان ها این بیماری تکثیر نمی یابد.

همچنین بهتر است بدانید شیر مادر هیچ گونه نقشی در این بیماری ندارد و کودک باید از ان استفاده کند زیرا بسیار مفید است و مزایای زیادی برای نوزاد دارد.

رژیم غذایی خاصی برای خانم های بارداری که دچار بیماری سلیاک شده اند وجود ندارد ولی آن ها باید از غذاهایی استفاده کنند که سالم باشد و اصلا از موادی که دارای گلوتن هستند استفاده نکنند اما حتما مواد ضروری که برای جنین ضروری هستند را در رژیم غذایی خود قرار دهند اما اگر نگران بیماری و رژیم غذایی و جنین هستند بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنند.

تشخیص بیماری سلیاک

تشخیص بیماری سلیاک

تشخیص بیماری سلیاک : اکثر افرادی که دچار بیماری سلیاک می شوند خودشان نمی دانند و تشخیص داده نمی شود به طوری که محققان حدس می زنند فقط بیست درصد از افراد مبتلا به این بیماری تشخیص داده می شوند این بیماری یک بیماری جدی به حساب می آید که اثراتی طولانی مدت دارد و تشخیص ان بسیار سخت است به طوری که شخص اگر قبل از آزمایش رژیم غذایی بدون گلتون داشته باشد آزمایش ممکن است منفی باشد یک رژیم غذایی معمولی باید حداقل برای شش هفته قبل از آزمایش ادامه یابد. در واقع در این مدت باید مصرف حداقل هر چهار برش نان گندمی روزانه برای بزرگسالان و هر دو برش نان گندمی برای کودکان ادامه یابد.

تشخیص بیماری سلیاک

تست‌های تشخیصی بیماری سلیاک شامل موارد زیر است:

آزمایش خون :

آزمایش خون یکی راه های تشخی بیماری سلیاک است که در ان از فرد مورد نظر نمونه خون می گیرند و و آن را از نظر آنتی‌بادی‌هایی که معمولاً در جریان خون افراد مبتلا به بیماری سلیاک وجود دارد، بررسی می‌کنند. اکثرا پزشکان دو نوع آزمایش خون برای تشخیص بیماری سلیاک انجام می دهند اول آزمایش سرولوژی بررسی آنتی‌بادی‌های خون که سطح بالایی از پروتئین‌های آنتی‌بادی خاص نشان‌دهنده واکنش ایمنی به گلوتن و دوم آزمایش ژنتیکی برای آنتی‌ژن‌های لکوسیتی انسان (HLA-DQ2 و HLA-DQ8) است.

اما این راه نیز صددرصد مطمئن نیست زیرا ممکن است آنتی‌بادی‌ها در خون موجود نباشند ولی فرد دچار بیماری سلیاک باشد به هر حال اگر پزشک ازمایش خون و بیوپسی روده‌ی کوچک را انجام دهد ولی به نتیجه ای نرسد آزمایش ژنی (HLA) انجام می دهد که تستی بسیار مفید است بیش از ۹۹ درصد افراد مبتلا به بیماری سلیاک دارای ژن  HLA DQ2، HLA DQ8 یا بخشی از آن‌ها هستند ولی لازم به ذکر است که آزمایش ژنی به تنهایی نمی‌تواند بیماری سلیاک را تشخیص دهد. هم زمان با انجام تست‌های بیماری سلیاک لازم است تا غذاهای حاوی گلوتن مصرف شود تا از دقت بالای نتایج به دست آمده اطمینان حاصل شود. آزمایش خون برای تشخیص بیماری سلیاک کافی نیست نمی تواند مطمئن باشد.

بیوپسی و نمونه‌برداری بافتی :

این آزمایش برای تایید انجام می شود به طوری که اگر در مرحله آزمایش خون تشخیص داده شد که فرد دچار بیماری سلیاک است پزشک بیوپسی و نمونه‌برداری بافتی را انجام می دهد اگر علی‌رغم داشتن یک آزمایش خون منفی همچنان علایم بیماری سلیاک وجود داشته باشد، ممکن است متخصص گوارش هنوز توصیه به انجام بیوپسی داشته باشد این آزمایش توسط توسط یک متخصص گوارش در بیمارستان انجام می شود که برای تشخیص بیماری سلیاک کمک می کند نحوه انجام این آزمایش هم به این گونه است آندوسکوپ (یک لوله‌ی نازک و انعطاف‌پذیر مجهز به نور و یک دوربین در یک طرف) به داخل دهان وارد می‌شود و به آرامی به روده‌ی کوچک منتقل می‌گردد.

قبل از انجام این روش یک بی‌حسی ملایم برای خنثی کردن ریفلاکس گلو و یا آرام بخش برای حفظ همکاری بیمار داده می‌شود. متخصص گوارش به وسیله آندوسکوپ و ابزار بیوپسی عمل نمونه‌گیری از پوشش روده‌ی کوچک را انجام می‌دهد. سپس نمونه زیر میکروسکوپ از نظر بیماری سلیاک و تخریب ریز پرز روده مورد بررسی قرار می‌گیرد.

بیشتر بخوانید : بیماری های گوارشی

به منظور مراحل درمان و ارزیابی مقدار بیماری بعد از ازمایش خون و انجام بیوپسی آزمایش های دیگری نیسز انجام میدهند.

آزمایش‌های خون بیشتری برای بررسی سطح آهن و سایر ویتامین‌ها و مواد معدنی خون درخواست می‌شود. با کمک این تست‌های اضافی فرد از نظر برخی عوارض بیماری مانند کم‌خونی بررسی می‌گردد.

در صورت شک به بیماری درماتیت هرپتی‌فرم (خارش ناشی از عدم تحمل گلوتن) ممکن است یک نمونه بیوپسی پوست لازم باشد. این نمونه‌برداری تحت بی‌حس‌کننده موضعی انجام می‌شود و شامل تهیه یک نمونه کوچک پوست از منطقه آسیب دیده است تا بتوان آن را زیر میکروسکوپ بررسی کرد.

اسکن DEXA نیز ممکن است در برخی موارد مانند شک به کاهش تراکم استخوان توصیه شود. این اسکن یک نوع تصویربرداری اشعه ایکس است که تراکم استخوان را اندازه‌گیری می‌کند. در بیماری سلیاک ، کمبود مواد مغذی ناشی از هضم ناکافی می‌تواند استخوان‌ها را ضعیف و شکننده و دچار پوکی استخوانکند. اسکن DEXA یک آزمایش برای بررسی افراد در معرض خطر شکستگی‌های استخوانی است.

بعد از این که بیماری تشخیص داده شد بیمار باید رژیم غذایی خود را تغییر دهد که این موضوع کمی گیج کننده است به طوری که تا چند ماه افراد بیمار به طور اشتباه و تصادفی از مواد غذایی که دارای گلتون است استفاده می کنند که این امر باعث می شود علائم بیماری دوباره ظاهر شود.

یک رژیم غذایی بدون گلوتن با کاهش خطرات طولانی‌مدت همراه با بیماری سلیاک، پیامدهای مثبتی برای سلامتی دارد. افرادی که از نظر پزشکی به درستی تشخیص داده می‌شوند با احتمال بیشتری سلامتی خود را باز می‌یابند. پس از تشخیص ابتلای یکی از اعضای خانواده به بیماری سلیاک لازم است تا بستگان فوری از نظر این بیماری بررسی شوند.

باید بسیار هوشیار باشید زیرا برخی تست ها و آزمایش هایی وجود دارند که مطمئن نیستند و جامعه پزشکی ان ها را تایید نمی کند این تست ها و ازمایش ها براساس مطالعات و تحقیقات انجام شده غیرقابل اطمینان هستند زیرا باعث می شوند افرد بیمار دچار سردگمی شوند جامعه بین المللی ایمونولوژی و آلرژی بالینی استرالیا (ASCIA) ااین روش ها را غیرقابل اعتماد و استفاده از ان ها را توصیه نمی کند این بیماری باید به طور کامل تشخیص داده و بررسی شود و بعد از انجام مراحل پزشک می تواند سایر علل علایم را آزمایش کند.

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک : روده یکی از مهم ترین قسمت های بدن است که طولانی ترین قسمت دستگاه گوارش روده کوچک است قطر این روده کم به همین دلیل روده کوچک گفته می شود اولین قسمت از روده باریک که بلافاصله پس از معده قرار دارد، اصطلاحاً دوازدهه یا دئودنوم (Duodenum) نامیده شده‌است. وقتی غذا از معده وارد دوازدهه می‌شود، به علت مخلوط بودن با اسید معده، هنوز اسیدی می‌باشد. در محل دوازدهه، یک شیره گوارشی قلیایی به این غذا اضافه می‌گردد تا حالت اسیدی آن را خنثی نماید. این شیره گوارشی از پانکراس یا لوزالمعده ترشح می‌گردد و حاوی آنزیم‌هایی است که باعث ادامه هضم غذا می‌شود.

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک

صفرا نیز در همین محل به غذا اضافه می‌گردد. در روده باریک بر اثر عمل گوارش پروتئینها به اسید آمینه‌ها، کربوهیدراتها به گلوکز و سایر قندهای ساده‌تر و چربی‌ها به اسیدهای چرب و گلیسرول تجزیه می‌گردند. سپس غذای گوارده از طریق دیواره روده باریک به جریان خون جذب می‌گردند.

مطالب بیشتر در : بیماری های گوارشی

روده دچار بیماری های زیادی می شود یکی از این بیماریی ها بیماری سلیاک است این بیماری در حقیقت یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی مواد مغذی را برای سلول‌های بدن مضر تلقی کرده و آنتی‌بادی‌ها را علیه آنها تولید می‌کند آنتی‌بادی‌هایی که در بیماری سلیاک تولید می‌شوند باعث می‌گردند تا سطح روده دچار التهاب (قرمزی و تورم) شود. و در این بیماری روده‌ی کوچک دچار التهاب می شود و نمی تواند مواد مغذی را جذب کند دیواره روده‌ها صاف نیست بلکه دارای میلیون‌ها برجستگی انگشت مانند به نام پرز و پرز‌های میکروسکوپی به نام ریز پرزها می‌باشد.

این پرزها باعث می‌شوند که سطح وسیعی در روده‌ها ایجاد شود تا جذب غذاها بهتر صورت گیرد. در بیماری سلیاک آسیب و التهاب بر روی روده موجب مسدود شدن این سطوح شده و توانایی آن‌ها برای کمک به هضم را کاهش می‌دهد. آتروفی و از بین رفتن پرزها باعث کاهش سطح روده‌ی در دسترس برای جذب مواد مغذی می‌شود که می‌تواند منجر به علایم مختلف گوارشی شود.

کسی که دچار این بیماری می شود دچار اسهال، درد شکمی و نفخ می شود بیماری سلیاک واکنش ایمنی به خوردن ماده‌ی گلوتن است، پروتئینی که در گندم، جو و چاودار یافت می‌شود. گلوتن در انواع مواد غذایی از جمله پاستا، کیک‌ها، غلات صبحانه، بیشتر انواع نان‌ها، انواع خاصی از سس‌ها، ماکارونی، غلات، بیسکویت، برخی از انواع وعده‌های غذایی آماده و آبجو وجود دارد.

شخصی که دچار بیماری سلیاک می شود وقتی مواد غذایی که دارای گلوتن هستند مصرف می کنند روده دچار پاسخ ایمنی می شود به مرور زمان این واکنش پرزهای روده‌ی کوچک را از بین می‌برد و مانع از جذب بعضی مواد مغذی می‌شود. آسیب روده اغلب باعث اسهال، خستگی، کاهش وزن و کم‌خونی می‌شود و می‌تواند منجر به عوارض و آسیب‌های جدی شود. این نشانه ها در کودکان می تواند کمی متفاوت باشد مثلا در رشد و نمو ان ها اثر می گذارد.

براساس تحقیق هایی که انجام شده است در جهان یک نفر از هر ۱۰۰ نفر دچار این بیماری می شوند این بیماری تاثیرات زیادی در بدن می گذارد از جمله:

  • سوتغذیه
  • سقط جنین
  • از دست دادن تراکم استخوان
  • ناباروری
  • همچنین می تواند زمینه ساز بیماری های عبی وسرطان شود.

این بیماری را نمی توان درمان کرد ولی می توان با انجام برخی کار ها ان را نسبتا بهتر کرد مثلا رژیک غذایی را تغیرداد که می تواند زخم روده را بهتر کند.

مباحث مرتبط با بیماری سلیاک

جراحی بیماری کرون

تأثیر جراحی بیماری کرون در بارداری

تأثیر جراحی بیماری کرون در بارداری : درست است که در بیماری کرون عمل جراحی روده اثری بر روی حاملگی فرد ندارد اما بیشتر زنانی که مبتلا به ایلئوستومی هستند در مقایسه با سایر بیماران امکان اینکه باردار نشوند بسیار زیاد است درباره ایلئوستومی باید بگوییم که برای رفع مشکل روده فرد بیمار، قسمتی از روده از طریق سوراخی که در شکم ایجاد می شود خارج می‌شود. در این روش تا مواد دفعی روده به یک کیسه متصل به استوم ریخته می شوند. بیشتر پزشکان بارداری در این دوران و تا ۱ سال بعد آن را کاملا ممنوع کرده اند پس بهتر است که از بارداری و اقدام به آن کاملا پرهیز شود. تا به این ترتیب خطراتی که ممکن است در ایلئوستومی به وجود بیایید بسیار کاهش می یابد.

جراحی بیماری کرون

برای اینکه مشکلی در بارداری برای فرد به وجود نیاید پزشک در صورت نیاز به جراحی و برداشت کامل روده و رکتوم به سبب آسیب این کار یعنی انجام جراحی را تا بعد از انجام زایمان نگه می دارد و به تأخیر می اندازد. بیشتر مواقع زخم های روده و انسداد آن در دوران باردرای حتی با استفاده از داروهای خاص هم برطرف نشود که در این باره پزشک انجام جراحی را برای رفع مشکل فرد برای او انتخاب می کند. معمولا اگر در این جراحی ها آبسه وعفونتی وجود نداشته باشد انجام آن ها برای نوزاد هیچ خطری را ندارد و ایمن هستند.

پزشک برای رفع کامل خطر سقط جنین و هرگونه اسیب به جنین بهترین و مناسب ترین زمان را برای انجام جراحی انتخاب می کند که معمولا در سه ماهه دوم که خطر سقط جنین بسیار کاهش یافته است انجام می‌شود. پزشک برای آن دسته از خانم هایی که در بیماری کرون در نزدیکی واژن خود دچار فیستول یا آبسه که از مهم ترین عوارض بیماری کرون است شده اند می خواهد که از روش سزارین برای انجام زایمان استفاده کنند؛ زیرا فردی که زایمان طبیعی باید انجام دهد باید از نظر سلامت واژن مشکلی نداشته باشد و واژن فرد دچار هیچ کدام از عوارض بیماری کرون نشده باشد و تحت تأثیر عوارض این بیماری نباشد.

پس انجام زایمان واژینال در صورت فعال نبودن بیماری و فیستول یا آبسه به بیمار توصیه می شود. بخاطر استفاده فرد از داروهای با دوز بالا اگر فرد قصد تغذیه نوزاد با شیر مادر را داشته باشد درباره داروها و نحوه مصرف و دوز مصرفی در این دوران حتما با پزشک مشورت کنید تا داروهای مضر در این دوران را با داروهای کم خطر جایگزین کند.