نوشته‌ها

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان : درباره بیماری التهابی کولیت اولسراتیو باید بگوییم که تقریبا تشخیص این بیماری در افراد مبتلا در سنین کودکی یا نوجوانی تشخیص صورت می گیرد معمولا در یک چهارم از افراد این تشخیص صورت می گیرد. در سنین ۱۲ سالگی علائم بیشتر ممکن است. این بیماری در کودکان بسیار بیشتر از بزرگسالان دیده شده است حتی در نوجوانان شدت این بیماری بیشتر است. برای مدیریت این بیماری کودکان شرایط بسیار سخت ‌تری را نسبت به بزرگسالان دارند. برای درمان بهتر حمایت اطرافیان و خانواده بسیار مهم است. علت بروز این بیماری در کودکان ممکن است که وجود یک ویروس یا باکتری در روده باشد.

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

در صورت مواجه این باکتری با سیستم ایمنی بدن کودک باعث بروز یک واکنش التهابی در دیواره روده می شود. برای همین امر کودکانی که مبتلا به کولیت اولسراتیو باشند گاهی دچار مشکلات سیستم ایمنی بدن می شوند.

علایم کولیت اولسراتیو در کودکان

مشهود ترین علایمی که در کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو دیده می شوند عبارتند از:

  • دل درد شدید
  • اسهال خونی مکرر
  • خستگی و بی حالی
  • کاهش وزن سریع
  • از دست دادن اشتها و بی میلی
  • خونریزی از رکتوم
  • از دست دادن مایعات بدن و مواد مغذی
  • کم خونی ناشی از خونریزی شدید

برخی از کودکان نیز این علایم را داشته‌اند:

  • ایجاد زخم‌ های پوستی
  • درد مفاصل
  • التهاب چشم
  • بروز مشکلات کبدی
  • بروز پوکی استخوان
  • بثورات (علائمی مثل جوش زدن)
  • سنگ کلیه

علایم کولیت اولسراتیو ممکن است مانند علایم سایر بیماری‌های شایع کودکان است؛ بنابراین از تشخیص صحیح بیماری فرزندتان نزد متخصص مجرب مطمئن شوید.

کودکان در معرض اختلال رشدی نسبت به هم سن و سالان خود نیز هستند. والدین باید در این مسیر فرزند خود را به مصرف داروهای تجویزی تشویق کنند. کمک والدین در پیشرفت درمان به ایجاد احساس بهتر در کودک، شروع دوباره‌ی رشد و آغاز یک زندگی طبیعی کمک می‌کند. درمان به نوع علایم کودک، سن و سلامت عمومی او همچنین شدت بیماری بستگی دارد. داروها معمولاً درمان اصلی برای کولیت اولسراتیو کودکان هستند و با از بین بردن علایم، ترویج بهبودی بافت‌های آسیب دیده، بهبودی بیماری و پیشگیری از شعله‌وری آن و با به تعویق انداختن یا جلوگیری از نیاز به جراحی به کنترل بیماری و پیشگیری از التهاب گسترده روده کمک می‌کنند. هیچ درمان قطعی برای این بیماری به جزء جراحی روده بزرگ وجود ندارد. با این حال، علایم را می توان با دارو درمانی کاهش داد.

تشخیص کولیت اولسراتیو در کودکان

در مراجعه به پزشک برای تشخیص این بیماری، پزشک در ابتدا از سوابق بیماری کودک سوالاتی را از والدین او می‌پرسد؛ و بعد از آن شروع به معاینه فیزیکی کودک می‌کند. اولین تستی که پزشک از بیمار در خواست می کند انجام آزمایش خون است. تا با بررسی تعداد گلبول ‌های سفید خون کم‌خونی یا افزایش آن را تعیین کند. در بسیاری از مواقع کم خونی می‌تواند یکی از نشانه‌ های وجود التهاب باشد. آزمایش دیگری که باید انجام شود گرفتن نمونه مدفوع است که پزشک این کار را برای کنترل باکتری در دستگاه گوارش کودک در خواست می کند؛ بنابراین والدین کودک باید یک نمونه کوچک از مدفوع کودک خود را جمع آوری کنند و برای تشخیص به آزمایشگاه ارسال کنند.

کولیت اولسراتیو در کودکان

در تشخیص دیگر پزشک برای کودک از روش آندوسکوپی استفاده می کند که این روش آندوسکوپی با یک لوله کوچک انعطاف‌پذیر (آندوسکوپ) انجام می گیرد و با یک لوله که دارای نور و یک لنز دوربین است می‌توان داخل دستگاه گوارش کودک را به راحتی مشاهده کرد. ممکن است تا برای بررسی بیشتر و تشخیص دقیق بیماری در طول ازمایش ممکن است پزشک نمونه ‌های بافتی از دستگاه گوارش کودک را بردارد. کولونو سکوپی هم یک روش مشابه به آندوسکوپی است با این تفاوت که این کار در قسمت روده بزرگ صورت می گیرد. در این روش کودک برای مواردی مثل رشد غیر طبیعی ، بافت ملتهب ، زخم و خونریزی بررسی می شود.

در روش کولونوسکوپی هم ممکن است که از روش نمونه ‌برداری استفاده شود. یک روش هم که عکس برداری از روده کودک است این روش به این شکل صورت می گیرد که با روش تنقیه باریم از تزریق مقعد یک مایع فلزی وارد روده می شود و سپس از این طریق عکس‌ برداری از شکم کودک انجام می شود تا به این ترتیب تنگی ‌ها و انسداد های مسیر روده کودک کاملا مشخص شود.

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان : در مدیریت بیماری ‌های التهابی روده در کودکان مهم ترین هدفی که پزشک دنبال می کند دست‌یابی به کنترل بالینی و آزمایشگاهی این بیماری به بهترین شکل ممکن است که باید با حداقل عوارض جانبی صورت بگیرد. در بیشتر کودکان که به این بیماری مبتلا شده اند در بسیاری مواقع این کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو (UC) به صورت سرپایی هم درمان می شوند. فقط در صورتی این کودکان ممکن است که بستری شوند که درمان سرپایی ناموفق باشد و یا اینکه زمان ابتلا به بیماری شدید باشد در این صورت برای درمان نیاز به بستری شدن ضروری است.

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان

درست است که در بعضی از کودکان بدون رعایت رژیم غذایی هم می شود که علائم این بیماری را کنترل کرد؛ اما در بسیاری از کودکان مصرف برخی مواد غذایی خاص ممکن است که معده کودک را ناراحت ‌کند و برای همین هم پرهیز از انواع غذاها به کاهش علایم کودک می تواند کمک زیادی بکند.

در کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو خفیف دربیشتر مواقع ممکن است که با دارو درمانی، بسیاری از عوامل ضد التهابی را آن ها درمان کرد.

درمان با آمینوسالسیلات‌ هاست در واقع بخش اصلی درمان سرپایی برای درمان ضد التهابی است. در ابتدا اولین درمان دارویی برای درمان کولیت اولسراتیو (UC) داروی سولفاسالازین بوده است که بعد از آن در همین اواخر هم دارو های جدیدی مثل مزالازین، آساکول، پنتاسا، لیالدا برای درمان ضد التهابی معرفی شده اند. درباره این دارو یعنی مزالازین متخصصان بر این باورند که ممکن است تا این دارو نسبت به سولفاسالازین عوارض جانبی کمتری را داشته باشد. تنها قرصی که در کودکان به شکل محدود استفاده می شود قرص ‌آساکول است که این قرص در مصرف باید به طور کامل بلعیده شود.

تنها دارویی که امروزه و با این حال، برای کودکان ۵ ساله یا مسن ‌تر مورد استفاده قرار می گیرد استفاده از داروی ‌آساکول است که این دارو تنها محصول خوراکی است که مورد تأیید است.

طبق گزارش هایی که ارائه شده است درباره این دارو که اثر این دارو در یک مطالعه بین ۸۲ کودک مبتلا به کولیت اولسروز را در سنین ۵ الی ۱۷ و با استفاده از ۲ سطح دوز برای مدت ۶ هفته‌ای کولیت اولسراتیو خفیف تا متوسط و فعال را مورد بررسی قرار دادند. در نتیجه این بررسی چیزی که به دست آمد پس از این که بیماران بر اساس طبقه‌ بندی وزن (۱۷ تا ۳۳ کیلوگرم، ۳۳ تا ۵۴ کیلوگرم و ۵۴ تا ۹۰ کیلوگرم) و به صورت تصادفی برای دریافت یک دوز کم (۱٫۲، ۲٫۰ و ۲٫۴ گرم در روز برای رده وزن مربوطه) یا دوز بالا (۲٫۰، ۳٫۶ و ۴٫۸ گرم در روز) قرار گرفتند؛ و در نهایت طبق نتایج به دست آمده مصرف دوز های بالاتر در درمان بیماری به هیچ وجه مؤثر تر نبود و این روش مورد تأیید قرار نگرفت.

یکی از داروهایی که امروزه از نظر اکثر پزشک ها برای اختلالات گوارشی متعدد بهتر است تا مورد استفاده قرار بگیرد پروبیوتیک ها هستند که می توانند به عنوان درمان بالقوه پیشنهاد شوند. این دارو ها یعنی پروبیوتیک ‌ها از آن جایی که نسبت به سایر دارو های درمانی عوارض دارویی کمتری را برای بیمار دارند و برای همین می‌ توانند که این دارو ها مکمل خوبی در درمان باشند.

از آن جایی که در کودکان مبتلا به کولیت اولسروز عود متوسط تا شدید بیماری پاسخ خوبی به کورتیکو استروئید ها دارد، اما ممکن است تا در صورت مصرف آن در دراز مدت عوارض جانبی متعدد و طولانی مدتی را داشته باشد.

مصرف زیاد کورتیکو استروئید ها باعث می شود تا سبب ایجاد نارسایی رشد خطی در بیمار شود که در حال حاضر این عارضه یک مشکل قابل توجه در بیماران جوان مبتلا به بیماری التهابی روده است. بدترین اتفاقی که ممکن است برای بیمار اتفاق بیفتد در مصرف این دارو ها از آن جایی که باعث پوک شدن استخوان ها می شود از این رو می تواند منجر به فشرده سازی و شکستگی ستون فقرات بیمار شود.

درست است که برخی از بیماران برای کنترل بیماری خود نیاز دارند تا از استروئید استفاده کنند اما عوارض جانبی نامطلوب این دارو تاثیر بدی را بر روی فرد می گذارد. افزایش وزن، آکنه، اضطراب و بی‌قراری و همچنین تغییرات شخصیتی مانند تحریک پذیری یا بی‌ثباتی عاطفی در واقع بسیاری از اثرات بسیار نا مطلوب مصرف کورتیکو استروئید ها است. وقتی که در یک بیمار نشانه ‌هایی از وابستگی به استروئید وجود داشته باشد، در این میان از درمان‌های دیگر محدود کردن و قرار گرفتن در معرض استروئید استفاده می‌شود. ممکن است که در القاء بهبودی زمانی که استروئید‌های خوراکی بی‌اثر هستند، استفاده از کورتیکو استرویید های داخل وریدی (به عنوان مثال، متیل پردنیزولون) مؤثر باشد.

درباره افزایش دوز استروئید ها باید بگوییم که این کار هیچ اثر بخشی را برای بیمار ندارد احتمال افزایش قند خون و فشار خون بالا در استفاده از داروهای استروئیدی با دوز بالا را در بیماران تا حدود زیادی افزایش می‌ دهد.

در بیمارانی که وابسته به استروئید و یا مقاوم به درمان استروئید هستند، استفاده از عوامل سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، مثل استفاده از مرکاپتوپورین می تواند بسیار مفید باشد. درباره اثر دهی این دارو ها باید بگوییم که اثردهی این داروها ممکن است که تا ۳ ماه زمان ببرد، اما با این حال باز هم سودمندی آن ‌ها در موارد حاد بیماری به شدت محدود است.

مصرف سیکلوسپورین، تاکرولیموس و اینفیلیکسیماب برای درمان بیماری برق آسا می تواند مفید واقع شود؛ و از آن جایی که داروی سیکلوسپورین درست مثل یک عامل سرکوب‌کننده سیستم ایمنی قوی عمل می کند که در بیشتر اوقات ممکن است تا بیمار را مستعد ابتلا به عفونت ‌های فرصت طلبی مثل سیتومگالوویروس و پنومونی دچار کند؛ و از آن جایی که سیکلوسپورین نفروتوکسیک است و برای همین احتمال نارسایی برگشت ‌ناپذیر کلیه را هم می تواند در پی داشته باشد. در بیشتر مواقع در بیمارانی که دچار صرع هم هستند این دارو یعنی سیکلوسپورین عامل تشدید کننده صرع را افزایش می دهد و در این صورت باعث تسریع تشنج در بیماران به ویژه کسانی که با سطح کلسترول و یا منیزیم کمی دارند باشد.

یکی دیگر از دارو های سرکوب سیستم ایمنی تاکرولیموس است که این دارو به عنوان یک مهارکننده قوی عملکرد لنفوسیت T است، درباره مکانیزم دقیق آن باید گفت که فعلا شناخته نشده است. این دارو یعنی تاکرولیموس مؤفقیت‌ هایی در القاء بهبودی و جلوگیری از کولکتومی در میان بیماران UC را نشان می دهد. در بیمارانی که این نشانه ها سمیت کلیوی ، سرکوب مغز استخوان ، نشانه‌های عصبی در استفاده از تاکرولیموس وجود داشته باشد مصرف می تواند بحث برانگیز باشد. درباره این دارو باید گفت که در صورتی برای درمان مورد استفاده قرار می گیرد که سایر گزینه‌های درمان وجود نداشته باشد.

برای درمان بیماری کولیت اولسراتیو درکودکان در سال ۲۰۱۱ و در ماه سپتامبر استفاده از داروی اینفیلیکسیماب برای درمان UC از طرف سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شد؛ و امروزه این دارو در واقع به عنوان یک انفوزیون داخل وریدی به طور معمول در یک رژیم القایی ۲ تزریقی با فاصله بیش از ۲ هفته مورد استفاده قرار می گیرد.

در بیشتر مواقع هم تزریق اینفیلیکسیماب به صورت همزمان با مرکاپتوپورین نیز در میان بیماران پاسخ بهتر داده است. اما در این مورد هم و درباره استفاده همزمان از مرکاپتوپورین و اینفیلیکسیماب بحث برانگیز است و اتفاق نظری به دسا نیامده است.

درمان خانگی شقاق

درمان خانگی شقاق یا فیشر مقعد

درمان خانگی شقاق یا فیشر مقعد : توجه به این مسئله در درمان شقاق یا فیشر مقعد بسیار مهم است در صورتی که بیماری زمینه ای برای شقاق یا فیشر در فرد نباشد و ایجاد شقاق فقط از روی رژیم های غلط تغذیه ای و عادت ها و رفتارهای اشتباه باشد می توان درد حاصل از شکاف و ترک دیواره‌ی مخاطی کانال مقعد را با استفاده از چند راه‌کار ساده با روش های درمان خانگی تسکین داد و بهبود نسبی شقاق یا فیشر مقعد را برای فرد ممکن ساخت. نکته مهم در این درمان های خانگی این است که این روش های درمانی جنبه‌ی مراقبتی و حمایتی روند درمان شقاق را دارد. در صورتیکه فرد به تازگی به شقاق مبتلا شده است می تواند در کنار سایر درمان ها از این روش هم برای شدت پیدا نکردن شقاق یا فیشر استفاده کرد.

درمان خانگی شقاق

مهم ترین اقدامات خانگی شامل برخی نکات تغذیه‌ای هستند که عبارتند از:

بهتر است مصرف مایعات را بیشتر کنید برای اینکه بدن دچار کم‌آبی نشود حتما روزانه ۸ الی ۱۰ لیوان آب خالص نوشیدنی در برنامه داشته باشید از نوشیدن مایعات املاح دار و نوشیدنی های مصنوعی و کافئین و الکی خودداری کنید زیرا بدن با مصرف الکل و کافئین دچار کم آب می شود.

استفاده از فیبر فراوان در برنامه غذایی روزانه بسیار مهم است از رژیم غذایی که سرشار از فیبر هستند استفاده کنید زیرا فیبر از ابتلا به یبوست و نرم شدن مدفوع بسیار مفید است. مقدار فیبری که در برنامه غذایی روزانه باید مصرف کنید برابر است با ۲۰ تا ۳۵ گرم در روز که بعضی از افراد با مصرف فیبر دچار نفخ می شوند برای این افراد توصیه می کنیم که فیبر را در برنامه غذایی خود کم کم اضافه کنید.

موادغذایی که حاوی فیبر هستند عبارتند از :  سبوس گندم، سبوس جو دو سر، غلات کامل از جمله برنج قهوه ای، بلغور جو دوسر و پاستا سبوس دار، حبوبات مثل، نخود و لوبیا، میوه‌های خانواده مرکبات، آلو و آب آلو

عادت های رفتاری اشتباهی که در زندگی روزمره به شدت تکرار می شوند و باید به شکل صحیح آن تغییر کنند مثل:

  • تاخیر در اجابت مزاج بدترین اشتباه برای فرد است زیرا نگه‌داشتن مدفوع و تأخیر انداختن اجابت مزاج باعث سفت شدن مدفوع و ایجاد یبوست در فرد می شود.
  • برای اینکه از فشار زیاد بر روی کانال مقعد کم شود بهتر است که از زور زدن شدید و یا نشستن های طولانی و بیش از حد در توالت جدا خودداری کنید.
  • حتما بعد از اجابت مزاج مقعد خود تان را به شکل آرام و با دستمال نرم تمیز و خشک کنید
  • برای جلوگیری از تحریک شدن پوست بهتر است تا از مواد شوینده‌ی شیمیایی محرک پوست مثل صابون‌های معطر خودداری کنید.
  • استفاده از حمام اب گرم به تمیز نگه داشتن و شل شدن دریچه‌ی مقعد و بهبود جریان خون موثر است و تا حدود زیادی به درمان شقاق یا فیشر مقعد کمک می کند پس به توصیه پزشک تان حتما ۲ یا ۳ بار روزانه از این روش بهره ببرید.
  • اگر در اجابت مزاج مشکل داشتید حتما از وازلین بر روی خروجی مقعد بزنید.
  • حتما بعد از اجابت مزاج مقعد را تمیز بشویید چون این ناحیه باید همیشه تمیز بماند.
  • برای بهبودی ناحیه زخم بیشتر افراد توصیه می کنند تا از ژل آلوئه‌ورا استفاده کنید ژل موضعی را بر روی ناحیه‌ی آسیب دیده‌ی مقعد به ارامی ماساژ دهید حتما به بهبود آن کمک کند.
  • با تجویز پزشک استفاده از مکمل‌های نرم‌کننده مدفوع، ملین ها مانند پسیلیوم منعی برای بیمار ندارد

اگر تمامی موارد دکر شده در بالا را به طور منظم رعایت کرده باشید اما باز هم مشکلاتی مثل درد و خونریزی شقاق یا فیشر مقعد تان ادامه داشت شما در کنار رعایت همه ی این موارد به درمان دارویی نیز نیاز دارید پس برای نتیجه گرفتن برای بهبودی حتما توصیه می‌شود که این نکات را هم‌زمان با مصرف داروهای تجویزی فراموش نکنید، زیرا همان طور که گفتیم این روش‌های خانگی به سرعت و روند درمان فرد کمک بزرگی خواهد کرد.

درمان دارویی بیماری شقاق یا فیشر

درباره بیماری شقاق یافیشر مقعد باید بدانیم که هدف فقط درمان بیماری شقاق یا فیشر مقعد نیست بلکه باید عاملی که باعث بروز یک بیماری زمینه و علت شقاق است نیز درمان شود. چون اگر شقاق را درمان کنید و بیماری زمینه باقی بماند دوباره شقاق یا فیشر مقعد عود خواهد کرد. پس با درمان بیماری زمینه‌ای گوارشی بسیار احتمال دارد از عود و تکرار شقاق یا فیشر ناحیه‌ی مقعد جلوگیری می شود. در درمان شقاق باید بسته به نوع آسیبی که بر مخاط مقعد وارد شده است باید برای دذمان ان اقدام کرد که از میان درمان های دارویی یا خانگی و جراحی کدام مورد را بهتر است برای درمان شقاق یا فیشر مقعد انجام داد.

برای اینکه نتیجه درمان موفقیت امیز باشد حتما باید بیماری زمینه ای که موجب شقاق می شود رفع شود. بیشتر اوقات یکی از علت های شقاق یبوست و یا اسهال مزمن است که موجب بیماری شقاق یا فیشر مقعد فرد می شود؛ که این مورد باید درکنار درمان فیشر هم باید مورد بررسی و درمان قرار بگیرد مورد دومی که موجب بروز شقاق یا فیشر مقعد می شود هنگامی است که دریچه‌ی مقعد دچار انقباض و گرفتگی می شود که استفاده از شکل کننده عضلات بسیار مناسب است و روند درمان را جلو می برد.

درمان دارویی شقاق یا فیشر مقعد فرد در کنار پیروی از یک برنامه رژیم منظم و پرفیبر و تکرار نکردن عادت های غلط و اصلاح آن موارد اولین خط درمان آن خواهند بود. در بیشتر مواقع معمولاً پزشک برای پیشگیری از درد زیاد و اینکه شدت درد کمتری در اجابت مزاج داشته باشید برای شما ترکیبی از داروهای ملین، ضد درد و پماد بی‌حسی موضعی را تجویز می‌کند. داروی مسکنی که برای شما در نظر گرفته شده است به هیچ عنوان از خانواده کدئین نیست و استفاده از کدئین از نظر پزشک تان ممنوع است.

داروهای مهم برای بیماری شقاق یا فیشر مقعد عبارتند از:

پماد گلیسرین تری نیترات :

این پماد باعث افزایش جریان‌خون در مقعد و شل شدن دریچه‌ی آن می شود که این امر باعث می شود تا بهبود شکاف سریع تر صورت بگیرد. برای همین پزشک برای بیمار پماد نیترات را تجویز می کند. دوره و اندازه استفاده از این پماد باید به دستور پزشک و معمولا در هر ۸ یا ۱۲ ساعت برای مدت ۶ الی ۸ هفته به بیمار توصیه می‌شود. بیشتر افراد بر این باورند که این پماد اثربخشی قوی ندارد اما بیشتر پزشکان این پماد را برای بیمار تجویز می کنند. توجه داشته باشید که در استفاده از این پماد قبل از اینکه اجابت مزاج انجام دهید باید از این پماد استفاده کنید تا در اجابت مزاج درد کمتری را احساس کنید. ممکن است برخی از افراد بعد از استفاده از این پماد دچار برخی از عوارض جانبی شوند. عوارضی مثل سردرد، سرگیجه و فشار خون پایین

برای اینکه در استفاده از این پماد دچار سردرد نشوید باید مصرف دارو را در روزهای ابتدایی خیلی کم شروع کنید و روزانه ۱ بار از پماد استفاده کنید. در صورتی که درد شدیدی داشتید از مسک های که حاوی کدئین نیست استفاده کنید. برای رفع سرگیجه هم می توان از تغییر حالت دادن از نشسته به دراز کشیدن و برعکس این عارضه را نیز کنترل کنید. اگر از داروهای اختلال نعوظ مثل سیلدنافیل (Viagra)، تادالافیل (Cialis) و یا واردنافیل (لویترا) استفاده می کنید در استفاده از پماد نیترات حتما دقت کنید که ۱ روز بعد از این داروها از پماد استفاده کنید.

مسدود کننده‌های کانال کلسیم :

انواع موضعی این مسدود کننده های کانال کلسیم برای درمان شقاق یا فیشر موثر است البته این دارو هم مثل دیلتیازیم، باعث افت فشار خون می شود. در استفاده از قرص های مسدود کننده کلسیم باید این نکته را بدانید که با اینکه برای درمان شقاق می تواند موثر باشد اما یکی از مواردی که این دارو را از مصرف افراد منع می کند طول درمان آن است که بسیار کند است و در صورت مصرف فرد دچارعارضه ی سردرد شدیدی می شود. که باید گفت در کنار سایر عوارض این سردرد بارزترین عارضه‌ی این دارو است.

تزریق بوتاکس :

یکی دیگر از روش های درمان شقاق این مورد است که پزشک از تزریق نوعی سم به نام بوتولینوم A(بوتاکس) به دریچه‌ی مقعد برای رفع فشار مداوم و رفع انقباض عضله مقعد استفاده می کند این تزریق با از کار انداختن و فلج کردن عضله فشار را از ناحیه برمی دارد و به بهبود بیماری کمک می کند. در صورتی که عضله فلج و بی حس می شود حدود زیادی از درد در ناحیه کاسته می شود. این روش در ۶۰ الی ۸۰ درصد نتیجه‌بخش بوده است. از عوارض احتمالی این درمان که به صورت موقتی ممکن است برای فرد ایجاد شود بی اختیاری در اجابت مزاج و گاز روده است. با تمام این مزایا و بهبودی که از این روش برای بیمار حاصل می شود باز هم بیشتر محققان برای رسیدن به نتایج بهتر در حال بررسی بوتاکس هستند تا برای درمان شقاق یا فیشر یکی از ایمن‌ترین و کم‌عارضه‌ترین درمان را پیدا کنند.

لیدوکائین :

تنها داروی که تهیه آن بسیار ساده است و نیازی به نسخه پزشک ندارد ژل بی‌حس‌کننده‌ی موضعی لیدوکائین است، بیمار برای رفع و تسکین درد مقداری از این ژل را باید به ناحیه آسیب دیده بزند تا در تسکین درد مفید واقع شود. درست است که این ژل عوارض چندان خطرناکی ندارد اما باید توجه داشت که در صورت استفاده مداوم می‌تواند باعث ایجاد حساسیت و التهاب پوستی در اطراف مقعد شود که این اتفاق مشکل بزرگی را برای فرد به وجود می اورد بهتر است تا فقط در مواقع ضروری از این ژل موضعی استفاده کنید.

برای اینکه با درمان دارویی خیلی سریع بهبود حاصل کنید بهتر است تا درصورت مشاهده هر گونه علائمی از شقاق یا فیشر مقعد سریعا برای درمان ان اقدام کنید زیرا همان طور که در بخش های قبل هم گفتیم شقاق یا فیشر مقعد در مراحل ابتدایی با درمان دارویی راحت تر و سریع تر درمان می شوند. در این صورت امکان دارد تا ۹۰ درصد از شقاق‌های مقعدی بدون نیاز به عمل جراحی بهبود پیدا کنند. در صورتی که از روش های درمان های دارویی نتیجه ای برای تان حاصل نشد می توانید از روش جراحی شقاق برای رفع مشکل تان استفاده کنید.